maandag 22 mei 2017

We zullen zien

Op 21 april heb ik een meniscus operatie gehad en het herstel gaat goed. Inmiddels een maand verder en ik loop redelijk en ik fiets. Ik ben veel weg voor mijn werk, dus het is soms even wat kilometers pakken, zoals vanavond op mijn vouwfiets door het glooiende pajottenland.
Meteen na de operatie voelde ik dat de pijn in de knie weg was. Natuurlijk zat ik onder de pijnstillers en was alles goed ingepakt. Ik wil dan snel herstellen. Na mijn eerste fysiotherapie bezoek drie dagen later werd mij verteld dat ik best een rondje rond het huizenblok mocht strompelen met mijn krukken. De dag erop liep ik twee kilometer, waarvan de helft zonder stokken. Niet zo slim, maar dat ben ik ook niet, dagenlang spierpijn gehad. Trouw elke dag mijn fysio oefeningen gedaan. Een week na de operatie mocht ik weer fietsen, eerst op de hometrainer, daarna voor het echie. Inmiddels fiets ik pijnvrij. Afgelopen vrijdag eerst 2 uur op de pijnbank bij de fysio, daarna ben ik naar mijn ouders heen en weer gefietst, een slordige 60 kilometer. Geen centje pijn, mijn knie voelde eigenlijk zelfs beter daarna. Ik fiets wel vooral op souplesse, dus de snelheid ligt wat lager. Ik begin ook steeds beter te lopen.

Kortom, ik heb weer plannen. Vanaf Hemelvaart tot en met Pinksteren ben ik vrij en dan wil ik een aantal dagen in de fiets stappen voor een kloostertochie. Gewoon een aantal dagen ontspannen fietsen om even tot jezelf te komen. Even weg van de wereld. Geen 200 kilometer per dag, maar maximaal 150 :-). Waar ik heen ga? Richting het noorden. Waar ik uitkom? Geen idee. Een tentje mee, een Bak vol kampeerspullen en misschien aan het einde van de week nog naar de LOL tocht vanuit Zutphen. We zullen zien..

donderdag 20 april 2017

Stilstand en knieoperatie

Helaas sta ik even stil. Op 1 april heb ik mijn laatste ritje voorlopig gereden. Dat was het kampeerweekend van de Wereldfietsers in voorbereiding op de Wereldfietsersbeurs. De dag ervoor was ik naar Dronten gereden via een prachtige route door Flevoland.

Schapenpad nabij Muiden

Kromslootpark

Kromslootpark


Langs de randen van de Oostvaardersplassen




Bij Velomobiel.nl naar het kraken in mijn fiets laten kijken en mijn remlicht schakelaar in het stuur laten repareren (een beetje buigen). Daarna naar ICB omdat ik altijd mijn kampeeruitrusting nog eens wilde passen in een DF. Het paste, maar er is echt minder ruimte dan in een Strada.



De aankoop van een nieuwe fiets wordt nog maar even uitgesteld. Ik heb het gevoel te verzuipen in de Quattrovelo, misschien is de 4 wiel DF wel wat, maar die is voorlopig nog niet klaar.  Daarna terug naar Huizen waar ik een nachtje zou kamperen op een NTKC terrein met de wereldfietsers. Een prachtig kampeerterrein.

NTKC terrein Huizen


Ik kon nauwelijks lopen van de pijn. Hier kwam ik oa Dave en Belle tegen. Tijdens een gezellige avond bij het kampvuur kreeg ik van Belle en Dave de kampeerregels te horen. Die zijn niet mals. Ik was al op zoek gegaan naar een afwasplaats, die kon ik niet vinden. Dat bleek beleid, je moet dat namelijk bij je tent doen. Ook mogen er geen fietsen op het terrein staan, want dat bederft het uitzicht. Je mag ook niet over het terrein fietsen. Caravans mogen overigens wel, als je tenminste boven de 50 bent. Na een gezellige avond aan het kampvuur de dag erop naar huis gereden.


En de fiets even aan de wilgen gehangen. Eerst maar mijn knieoperatie, die gaat morgen plaatsvinden. Spannend, waarschijnlijk een meniscus probleem, wat verholpen kan worden.

In de tussentijd is er nog wel wat anders nieuws op het velomobielfront. Petra heeft de velomobiel van Marloes overgenomen. Afgelopen zaterdag is de fiets opgehaald en alles is afgesteld in Dronten. Dus zij kan met Stoffel op pad. Voor mij ook een verrassing dat zij deze fiets heeft overgenomen. Kunnen we samen velomobieltochten gaan maken.
We kwamen ook nog de nieuwbakken velomobilist Sebastiaan tegen. Hij had een Quattrovelo gekocht, zijn eerste velomobiel en vertrok meteen die dag richting Zweden, waar hij woont. Stoer!

Paulus stelt de velomobiel van Petra af

Even testen

Sebastiaan op weg naar Zweden


zondag 12 maart 2017

Sentimental journey

Heerlijk weer en een vrije dag, wat wil je nog meer? Op weg, de lente in. 

Het raadsel van de vorige week was opgelost door Marc van de Riet. Van harte gefeliciteerd, er staat een stuk appeltaart voor je te wachten in de vriezer. 

De dag nadat Wim het blogbericht plaatste dat bebop pedalen niet meer leverbaar waren, gaf de mijn de geest. Een slechter moment kon ongeveer niet bedacht worden, want ze bevallen zo goed. Wim geappt en die reageerde met 'geen goed moment'. Ik heb hem even gebeld en hij gaf aan dat er echt geen pedalen meer zijn. Wel zei hij dat op zijn blog een bericht stond van iemand die van zijn bebop pedalen af wilde, omdat hij er niet aan kon wennen. Meteen er achteraan en voor wat bier kon het geregeld worden. Leuk om uitgebreid door een bierwinkel te struinen met honderden verschillende soorten bier. Uiteindelijk het een en ander uitgezocht.



Dinsdag zijn de pedalen opgehaald en vrijdag heb ik ze erop gezet. Even mee gereden, maar de nieuwe pedaal zat niet helemaal lekker. Hij geeft meer ruimte op de plaat, hmm. Ik heb er even over nagedacht, maar heb ze vanmorgen eraf gehaald en de oude SPDs erop gezet. Misschien dat ook maar weer eens even proberen. Later nog maar weer eens even kijken naar de Bebops.  
Ook de Shredda's er weer opgezet, wat een verschil in geluid met de Marathon Plus.

Nu had ik nog een boek over fietsen in Amerika, dat Erwin graag wilde lezen dus ik dacht dat even naar hem toe te brengen. Maar hij lag op de fiets met Claudia, overigens zat Claudia op de fiets. Ook had ik nog een probleem met mijn schakelaartje van mijn knipperlichten, dus dat moest ook vervangen worden en ik wist dat Erwin de dag ervoor, ook voor mij, schakelaartjes had gekocht. Erwin gaf aan dat hij 's middags er wel weer zou zijn en ik besloot te gaan toeren. Naar Hoorn misschien? Uiteindelijk reed ik richting Wormerveer en bedacht langs een nieuw fietspad te gaan fietsen langs de Stierop. Eén eiland van Wim Schermer verwijderd. Een neef van mij woonde er vroeger, maar de boerderij is al tientallen jaren een scoutingcentrum. Het was een prachtige route.

Mooi fietspad, helaas net iets te smal om elkaar gemakkelijk te passeren.





Het fietspad is alleen wat smal. Het was mooi weer, dus het was rustig aan rijden. Bij Uitgeest aangekomen bedacht ik dat ik wel eens richting Heiloo kon fietsen. Ik kom er bijna nooit, maar ik ben daar opgegroeid tot mijn 11e. We hebben daar op drie plaatsen gewoond, steeds maar een paar jaar, en ik bedacht de oude plekken eens op te zoeken. Natuurlijk is er veel veranderd. Misschien waren het wel de gelukkigste jaren van mijn jeugd.

Het eerste huis waar ik langskwam lag langs de Kanaalweg. Dat lag buiten Heiloo. Mijn vader werkte bij de naastgelegen rioolwaterzuivering, die er nu heel futuristisch uitziet. Toen lag het huis omgeven door weilanden. Dat is allang voorbij.

Kleine Wilco woonde aan de linkerkant, hij was 4 - 5 jaar, dus 1967.

Rioolwaterzuivering

Uitzicht aan de overkant, Ter Coulsterbos, pijp van de melkfabriek.
 
Het tweede huis lag aan de Herenweg, daar woonde ik van mijn 6e tot en met mijn 10e. In de achtertuin stond altijd een appelboom en de appels mikten we altijd in een rooster van een aardappelopslag loods. Dat was niet zo goed voor de ventilatie.

Kleine Wilco woonde in het linkerhuis.
Het derde huis lag aan de Schuine Hondsbossche laan. Ik moest mijn ouders opbellen voor het huisnummer, want ik woonde daar toen ik 2 en 3 was.

Hier heeft kleine Wilco geen herinneringen aan.

Inmiddels had ik bedacht via Egmond verder te rijden en dan richting Hoofddorp te gaan. Bij Egmond belde Erwin op, hij was weer thuis. Maar ja, ik moest nog wel even. Langs de duinen via Castricum en Heemskerk naar de pont gereden bij Velsen en door via Driehuis, dwars door Haarlem en naar Erwin. Iets na drieën kwam ik bij hem aan. Na de thee aan de slag. Erwin constateerde ook dat het schakelaartje niet goed meer functioneerde en het moest vervangen worden. Nu had Erwin bedacht dat het solderen in de fiets lastig is, dus werd aan de nieuwe schakelaar nieuwe stukjes elektriciteitsdraad gesoldeerd met een knijpstekker aan het uiteinde. Aan de uiteinden van de originele draadjes werd ook een knijpstekker gemonteerd, en klaar is kees. Mocht het nogmaals vervangen moeten worden dan kan dat volgende keer een stuk eenvoudiger. Wat ben ik toch blij met hem. Nog even pannenkoeken gegeten bij hem thuis en weer terug richting huis, met 107 kilometer op de teller.

 
Nieuw ingebouwde knipperlicht schakelaar


 
Op de Hempont bij Zaandam

donderdag 2 maart 2017

★★★★★ en een raadsel




Ben ik nu een ervaren velovaarder? 

Wat is dit?