zondag 14 september 2014

Sportbril

Sinds ik een velomobiel heb draag ik een bril. En dat is voor mij wat nieuws. Zonnebrillen wilde ik nooit dragen, en het enige wat ik aan brillen had waren een paar gratis exemplaren. Opzetten deed ik ze nooit. Het rijden met een velomobiel vroeg er echter wel om. Opspattende regenwater en meer wind in het gezicht door de hogere snelheden zorgden voor de aanschaf van mijn eerste sportbril.
Het was een beetje een impuls aankoop, die AGU Takatsu, maar ik merkte wel het profijt ervan. Deze bril werd geleverd met drie glazen, transparant, geel-oranje en een zonnebril. Alles verwisselbaar, wat je in de praktijk niet doet. En als je het wel doet dan levert dat je uiteindelijk gebroken hoekjes op. Van AGU heb ik nog een vervangend setje glazen gekregen (goede service!), maar uiteindelijk braken er ook stukje van het montuur af. Gelukkig hebben we daar ook wat op gevonden. In de praktijk bleek ik alleen de gele uiteindelijk te gebruiken. Dus een tubetje superlijm zorgde voor voor een stevig gemonteerd 'glas'. Ik moet wel een beetje door de lijmvlekken heen kijken. Maar ja, een nieuwe bril was duur, dus het moest maar. Gelukkig brak afgelopen zomer met montuur. Nu kon ik daar natuurlijk ook weer superlijm voor gebruiken, maar ik heb maar een nieuwe bril gekocht. Een Sinner Raptor. Hij heeft een mee kleurend glas. Ik heb hem inmiddels een paar weken en vind hem geweldig. De hoeveelheid licht die je ziet is heel constant. Het zicht is superhelder. De kleuring past zich ook heel snel aan. Ik ben er helemaal blij mee. Ik hoop er goed de winter mee door te komen.
Oh ja, de bijgeleverde opberg doos kan je meteen weg mikken, veel te groot.

woensdag 10 september 2014

De gevaarlijke weken (2)

Vandaag een negatief record aantal van 4 bijna aanrijdingen gehad. Dat was wel even schrikken.

Incident 1:
Op weg naar Halfweg kwam er opeens een vrachtwagen uit een uitrit van een bouwplaats. Ik kon op tijd stoppen, gelukkig. Vervolgens zag de vrachtwagen mij ook en zette zijn vehikel stil. Een snelle tijdrijder schoot mij op de fiets voorbij. Ik heb hem alleen maar zien verdwijnen, met snelheden, vermoed ik, tot ruim boven de veertig (zelf reed ik 35 - 36 km p/u).

Incident 2:
In Halfweg werd ik bij het wachten voor het stoplicht bijgehaald door een andere racefiets. We praatten even, en hij ging achter mij aan. Ik hield de fiets op 37,5 km p/u, hij hing er kort achter. Bij Lijnden moet ik rechtsaf. De richtingaanwijzer aan en de snelheid iets terug naar 35. De fietser zat dicht achter mij, maar, naar bleek nog dichter achter mij te zitten als gedacht en had waarschijnlijk mijn richtingaanwijzer niet gezien, want hij bleek met zijn voorwiel zelfs nog tussen mijn fiets en de berm te zitten. Met een snelle beweging van zijn kant liep het gelukkig goed af. Ik moet er niet aan denken dat het hier fout gegaan was. Hij fietste door, ik stopte, en kreeg vervolgens de volle laag van een mevrouw die wist te vertellen dat ik gevaarlijk was en veel te hard reed. Dat de racefietser veel te dicht op mij zat deed er niet toe. Dat brommers veel harder rijden speelt ook geen rol. Ik heb haar nog even gemeld dat ze niet wist waar ze over praatte en ben doorgefietst.
Volgende keer racefietsers er misschien toch maar weer afrijden.

Incident 3:
Op de terugweg, ook weer in Lijnden, een automobilist, tegenligger, die vanuit zijn positie linksaf wilde en de binnenbocht nam. Nog even een ruk aan het stuur en ook dit liep gelukkig goed af.

Incident 4:
Vanaf de Hempont richting Zaandam is er een fietserstunnel. Daar rij ik meestal ongeveer 45 km p/u naar beneden en vervolgens weer omhoog met de brommers mee. Bijna boven gekomen kan je linksaf. Een gevaarlijk punt met allemaal fietsers die omhoogkomen, nadat de pont ze heeft uitgebraakt. Op het laatste moment remde een brommer af om linksaf te gaan en stopte midden op het fietspad. Ik had voldoende ruimte om te remmen, maar in die drukte voelt het niet fijn. Voor je het weet heb je iemand achterop.  

Normaal gesproken kom ik deze situaties bijna nooit tegen, en nu 4 keer. Na de derde keer had ik al het idee dat ik nog niet klaar was voor de dag. Gelukkig is alles goed afgelopen.

maandag 8 september 2014

De gevaarlijke weken

De gevaarlijke weken zijn weer begonnen. 's Morgens bij vertrek komt de zon net zo'n beetje op. En met dit rustige weer kan het nog een beetje nevelig zijn. Het zicht is matig. Op mijn route heb ik een paar stukken waarbij de tegenliggers recht tegen de laagstaande zon inkijken. Dan zien zij mij dus nauwelijks. Een ongeluk zit dan in een klein hoekje. Ik kan mijn licht al aandoen, en dat helpt zeker, maar daar denk ik niet altijd aan. Over twee weken is het voorbij, dan rij ik 's ochtends grotendeels weer in het donker. En dan denk ik wel weer aan mijn lampen.




Vriend Erwin heeft al bedacht hoe het er uit zou moeten zien, met een ledstrip voorop en de elektrische aansluiting via de gaten in de wielkap.


Ik wil eigenlijk gewoon een lamp rechts voorop, beetje knutselen en het gaat vast wel lukken. En ik heb nog een bon van Bol, dus meteen ook een kadootje..... aan mezelf...

zondag 7 september 2014

Rondje Dronten

Omdat mijn rechter voorlicht het niet meer deed toch nog even langs in Dronten. Het vervangen van een lamp lijkt niet zo eenvoudig als in bijvoorbeeld een auto. En toen ik het aan Theo vroeg begon hij al over solderen in onmogelijke hoeken, zou, dan geloof ik het wel. Het werd weer een mooie tocht via de dijk Enkhuizen-Lelystad. Lekkere snelheden, veel boven de 35. Helaas was er wat minder zon dan verwacht, maar dat mocht de pret niet drukken. Kwart over zes vertrokken, kwart over elf in Dronten na ruim 100 kilometer. De heren hadden natuurlijk binnen de kortste door wat de oorzaak was: de schakelaars waren kapot, de lamp niet. Theo zou dit wel even vervangen, maar door het moeilijk mikken met de soldeerbout, moest uiteindelijk toch even het hele dashboard open.
Ter plaatse even in de vierwieler gereden, helaas geen foto van gemaakt, want zo'n opengewerkte velomobiel geeft ook inzicht in de techniek. Een beetje over het bedrijven terrein gescheurd, sommigen hebben mogelijk gedacht dat ik dronken was, maar de stabiliteit moest getest worden. Die lijkt goed, maar de snelheid is niet echt in zo'n stalen karkas te krijgen, de wielen kreeg ik niet van de grond.
Verder wilde ik nog een lampsteuntje voor een extra lamp voor als het straks weer echt donker is. Mijn windschermpje zit een beetje in de weg, maar ik heb er toch maar een meegenomen, want ik ga zo weer over op het minivizier.
Ook nog wat extra banden meegenomen. Er bleken nog een paar HPVs te zijn, meteen een paar meegenomen, ze bevallen me namelijk goed. Ook nog twee Marathon Plus meegenomen. Toen wed het tijd om op te stappen. Nog even bij Ymte langs, even kletsen en horen over de laatste ontwikkelingen. Zo ging ik met 5 buitenbanden (één reserveband en 4 nieuwe) en twee tassen met spullen om half 2 richting Utrecht. Het paste allemaal prima. Na 188 kilometer in Utrecht. Hier viel ridder Wilco na een kasteel biertje bijna meteen om. Gisteren weer terug naar Zaandam.

Oosterleek bij Hoorn

Zicht op Markermeer vanaf Westfriese omringdijk
Zelf vind ik Flevoland een erg mooie provincie, naast de lange kaarsrechte wegen zijn er veel mooie bossen en natuurgebieden.    

Door Flevoland