maandag 2 mei 2016

Belgisch Ligfietstreffen 2

Na het ontbijt op zaterdag stond er een lange tocht van ongeveer 100 kilometer gepland en een korte van ongeveer 30. We gingen voor de lange tocht. Om ongeveer half 11 vertrokken we met een man of 20, voornamelijk velovaarders, maar ook een trike en twee ligfietsers. De rest van de bezoekers ging een kilometer of 30 rijden. Een stel jonge kinderen fietsten mee, chapeau!






De vaart zat er meteen goed in, ik maakte me meteen zorgen over de ligfietsers. Eerst nog even de Kalmthoutse heide over voordat we Nederland inreden.


Ronny legt alles vast.



Jan komt net boven de motorkap uit.

Opeens een grote knal. Ronny zijn achterband was van de velg van zijn Orca afgelopen en en de binnenband knalde aan flarden. De fiets was snel gerepareerd, maar er zouden die dag nog twee knallen volgen. Eén zelfs tijdens stilstand. Hij heet dus vanaf nu ... knallende Ronny. De velg van de Orca is waarschijnlijk iets gekrompen, waardoor de buitenband er regelmatig afloopt. Ik begrijp dat dit binnenkort wordt opgelost met een nieuwe velg. Na een korte stop, waarbij wij de ravitaillering helaas hebben misgelopen naar de Oesterdam.



De groep viel hier uiteen in velonauten en ligfietsers. Het verschil in snelheid tussen beide groepen is te groot. Voor de ligfietsers is het niet leuk om met de moed der wanhoop de velonauten proberen bij te houden. En velonauten, ze zijn zo druistig, ze houden zich even in en gaan dan weer. Als je in een gemengde groep rijdt, moet de voorrijder niet harder rijden dan 20 kilometer per uur. En zelfs dan is het voor de ligfietsers nog zwaar.. Wat een eind. Schitterend zicht op de Oosterschelde en heerlijk sjezen ... tegen de wind in, maar dat waren we gewend. In het dorpje Tholen was een volgende stop. Daar kon even lekker gegeten worden. Vanaf hier het vaste land weer op en na 3 kwartier fietsen stond de volgende stop gepland. Lekker zo'n kort stukje. We moeten een smalle brug over om aan de overkant van een sluis te komen (Benedensas). De brug schoof net open over de spoorrails toen wij aankwamen.

Spoorbrug?



Na een minuut of tien wachten konden we oversteken en kwamen in een prachtig tentje terecht. Hier nog even een heerlijke warme chocolademelk. Na weer een knal van Ronny reden we weer terug naar de stal. Daar konden we weer aan het bier en heerlijke eten.

's Avonds verzorgde Lucien nog een informatieavond over GPS gebruik. Er werd druk gediscussieerd. Inmiddels lieten ook de leden van het jeugdheem van zich horen. Regelmatig hoorden we zwaar bonkende muziek. De discotheek bleek naast onze slaapzaal te liggen. Erwin wist met een paar stevige slagen op de deur de jeugd zodanig aan het schrikken te krijgen dat zij, compleet verschrikt, gillend het pand verlieten. We hebben ze nooit meer gezien. Gelukkig dat Erwin niet op dezelfde wijze omgaat met snurkers ....

De terugweg

De track van de terugweg was ongeveer 20 kilometer korter, maar zeker zo mooi. De zon scheen, de wind was wat gaan liggen. We reden wat meer om Rotterdam heen en hebben heerlijk genoten. Zonnebrand hadden we niet bij ons, en ik ben dan ook nu zo rood als een kreeft.
Bij elkaar ongeveer 420 kilometer gereden.

Tenslotte: Heel leuk om 'De Belgen'te ontmoeten en natuurlijk wil ik de organisatie van harte bedanken. Geweldig gedaan! 



Paars was heen,blauw was terug

Staalblauwe luchten

Bij de Volkerraksluizen

Zomers tafereel

Er leuke sjalie van de Belgen
Brienenoordbrug

Tante Lies op weg naar huis

zondag 1 mei 2016

Belgisch Ligfietstreffen 1

Afgelopen weekend hebben wij een bezoek gebracht aan onze zuiderburen. Vanaf vrijdag tot en met zondag werd een treffen in Essen, meteen aan de grens met Nederland georganiseerd. We konden verblijven in 'Bivakhuis Deken Verstraelen' een jeugdheem van onder andere de scouting. Dat zouden we later nog merken.  

Reeds voor de 12de maal organiseren de Vlaamse Liggers een ligfietstreffen, ditmaal onder de hoede van LIA. Alle ligfietsers, velomobilisten en sympathisanten zijn van harte welkom. Deze keer slaan we onze tenten en sleurhutten op op de terreinen van het Bivakhuis Deken Verstraelen in Essen. Essen is een grensgemeente, we hopen op een grote delegatie vanuit Nederland.


Helaas viel de grote delegatie vanuit Nederland wat tegen. Naast Erwin, Rodrigo (eigenlijk een in Nederland wonende Portugees) en ik, waren Joop en Anita uit Philippine in Zeeuws-Vlaanderen aanwezig. Zij woonden op 500 meter van de grens.

Op vrijdag was het doel op tijd te vertrekken zodat we eventueel ook nog de initiatietocht konden doen. Het regende echter en was natuurlijk koud, dus we vertrokken wat later, toen de regen was opgehouden. Erwin en Rodrigo opgehaald en op weg. De route zou ongeveer 170 kilometer bedragen.
Het beloofde een fijne dag te worden, koud weer, stevige wind tegen, mogelijk een bui, maar wel met een paar warme mensen op stap. Rodrigo reed zelfs met kap.

Het lijkt best mooi weer

Via een slingerende route door het 'Groene Hart' reden we richting Rotterdam. Het werd wel steeds zwaarder. De stevige koude wind beukte continu op onze velomobielen.


Rodrigo

Lastige passage

De koppen stonden op het water. Het was koud. We volgden de Rotte en kwamen uiteindelijk midden in Rotterdam uit. Trots paradeerden wij over het Hofplein en de Coolsingel. Sorry Erwin, het was eigenlijk niet mijn bedoeling zo door de stad te rijden, maar wel leuk.

Coolsingel




Na de oversteek via 'De Zwaan' kwamen we al snel over een prima fietsroute de stad uit. Via de Heinenoordtunnel en de Volkeraksluizen naar het oude plaatsje Willemstad.


Lift bij Heinenoordtunnel, maximaal 75 mensen, ruimte zat


Sjezen

Triomfantelijk reden wij dit vestingstadje binnen. Na nog een forse hagelbui op onze kop gekregen te hebben kwamen we rond 7 uur aan, waar we hartelijk werden ontvangen. Leuk om sommige bekenden te zien (eigenlijk alleen Jan Goddemaer), maar ook andere bloggers.
De spaghetti werd gemaakt en we konden aanvallen. Super. Een bijzonder fijn element aan het bezoek aan onze zuiderburen was de aanwezigheid van meer dan voldoende voorraad speciaalbieren. Ik heb er uitstekend op geslapen ... anderen hebben last gehad van mijn gesnurk .... mmm ik snurk toch nooit ....

Erwin, Joop, Ronny en ...

Jan Goddemaer

De rest volgt morgen ...


maandag 25 april 2016

De Velofarao

In een land hier ver vandaan woont de Velofarao. Hij vindt zichzelf de allerbeste fietser. Hij is snel en heeft geen last van de weersomstandigheden. Wind en regen deren hem niet. Hij heeft te doen met het lagere fietsvolk, dat zweet in een regenpak of langzaam tegen de wind in stoempt, maar kijkt ook op ze neer. De Velofarao vindt zichzelf de grootste, de beste fietser aller tijden. Hij kan het dan ook niet goed hebben als hij wordt ingehaald door een racefiets, een snorfiets of zelfs maar door een pedelec. De Velofarao zal hem tot de orde roepen. Claxonnerend, bellend, of soms juist muisstil stuift hij mogelijke tegenstanders voorbij. Soms er vlak langs, om ze eens goed te laten schrikken. Een RIS bijschrijvend op zijn palmares. Soms hoort hij mensen vloeken, soms schelden ze hem zelfs uit. Dat kan hij niet accepteren, hij wordt gemeen. Hij is de beste. Hij snijdt zijn tegenstander af, rijdt hem de sloot in, drukt hem de weg af. Hij is de beste. En iedereen die hem tegenwerkt zal hij een poepie laten ruiken.

zondag 17 april 2016

Dwars door Amsterdam

Een Strada is niet gemaakt voor in de stad, wordt vaak gezegd. En natuurlijk is dat ook zo, maar wil dat zeggen dat je niet in Amsterdam kan rijden met een Strada? Dat kan prima. Altijd weer leuk om door Amsterdam te rijden. De stad leeft. Natuurlijk komt mijn narcistische aard naar boven. Aandacht van alle kanten, foto´s film, gelach, verbazing, ik vind het alleen maar leuk. Toeristen met vragen. Wat is dit? Ik rij altijd graag door toeristische gebieden heen. Heel voorzichtig rij ik, kijk alle kanten uit, maar voel mij veilig.


 
Damstraat

Dam


Damrak

De busspriegel is al zichtbaar