vrijdag 19 januari 2018

Rode Orca

Terwijl ik naast een auto van slachthuis Vlezenbeek uit Vlezenbeek reed, what's in a name, stak voor mij, rond kwart voor 6, een Rode Orca over de A12, net ten zuiden van Antwerpen. Ik moest natuurlijk even glimlachen. Ik ben benieuwd van wie deze fiets is.

woensdag 3 januari 2018

Oliebollentocht

Wellicht wat mosterd na de maaltijd. De Oliebollentocht is namelijk allang voorbij, maar toch een kort verslag van de OBT, of toch niet.
Het plan was simpel: Op 27 december naar Barendrecht rijden en daar overnachten in het Scoutinggebouw en op de 28e de OBT rijden en weer naar huis. Petra zou tijdens de OBT naar de pauzestop 'Prachtig' komen.
Met een beetje doortrappen kon alles wel op één dag, maar het is leuk om de mederijders ook te ontmoeten. Aan het begin van de middag vertrok ik vanuit Utrecht. Ik had een route uitgestippeld via de fietsrouteplanner, maar was mij er dit keer goed van bewust eventuele veren te checken op de vaartijden. De kortste route verliep langs de noordkant van de Lek en zou bij Krimpen deze machtige rivier oversteken. Dit was voor mij meteen een veer waarbij alle alarmbellen afgingen. Hier heb ik al meerdere keren gestaan terwijl dit veer niet voer. Maar eens even checken. Volgens de fietsrouteplanner ging hij, volgens een andere website ook, maar uiteindelijk vond ik ook een website waar werd aangegeven dat dit veer na 22 december niet meer voer. Uiteindelijk bleek, op basis van verhalen van anderen dit dit veer inderdaad niet voer. Nu ken ik de noordkant van de Lek wel, dus ik bedacht een route langs de zuidkant. Het scheelde 3 kilometer, het zou ongeveer 65 kilometer zijn naar Barendrecht. Vanuit Utrecht zou ik meteen de Lekbrug overgaan bij Vianen en vooral niet via veren.

Lekbrug bij Vianen

En deze route was perfect! Een paar kilometer voorbij Vianen kwam ik langs een vaart te rijden voor zeker 10 kilometer over een prachtig, rustig fietspad. Met de zakkende zon in het gezicht zag het er allemaal prachtig uit. Bij Meerkerk kruiste ik de A27 en ging verder over lange doorlopende wegen met prima fietspaden en landwegen. Een genot voor de velorijders. Via het mooie Oud-Alblas reed ik het stedelijk gebied in. Het kostte even wat moeite om de brug over De Noord op te  komen. Ik vind namelijk eerst alleen maar een trappetje met goot deze brug op. Nadat ik het fietspad gevonden had, reed ik zonder problemen het laatste stuk.
Bij de scouting werd ik hartelijk ontvangen. Er stond al een hele rij fietsen. Een groep Duitsers, Belgen, West-Friezen en later ook Fransen waren van de partij.




Even omkleden en me installeren en op weg naar de plaatselijke Chinees. George stelde een rijsttafel voor en dat leek ons allemaal prima. Waar ik mij wat op verkeken had was de inhoud. Er was veel varkens- en rundvlees en dat eet ik normaal vrijwel niet.
Na terugkomst nog even gezellig gekletst onder het genot van een lekker biertje. Niet te laat onder de wol.
Ik draaide en ik keerde, ik was mijn oordoppen vergeten. Oh, en ik had geen water naast mijn bed. Hé mensen, maak eens wat minder herrie! Er snurkt weer iemand, houd die op? Ja gelukkig. Gatsie, wat voelt mijn buik vol. Naar de WC. En toen gebeurde het. De Chinese rijsttafel kwam omhoog en vulde het toilet. Gelukkig niet terwijl ik in mijn bed lag. Dit proces zou zich later nog twee keer herhalen. Wat voelde ik mij beroerd.

Ontbijt hoefde ik even  niet. Die geur van gebakken eieren arghh

De volgende ochtend voelde ik mij niet veel beter. Dit zou geen OBT voor mij worden. Petra gebeld, ze nam eerst niet op, maar belde terug. Zij moest mij ophalen. 'Pak 'n bak' en kom mij en 'De Bak' ophalen, alsjeblieft. Gelukkig kon ik blijven liggen in het scoutinggebouw. Dat was zo fijn! Er moest alleen een plek gevonden worden om de sleutel te verstoppen. Dat kon in een holle knotwilg. Om een uur of twaalf was Petra er. 'De Bak' achterin en op weg naar huis. Natuurlijk ging ik me bemoeien met de route, maar ik werd snel de mond gesnoerd. Thuis uitgepakt en meteen in bed. De thermometer gaf 39,04 aan. Eerst maar even uitzieken...

Tot slot: Allemaal een heel goed 2018!


zaterdag 2 december 2017

Retourtje Limburg - Brouwerij Gulpen

Afgelopen zondag ben ik richting Zuid-Limburg gereden voor een biercursus bij de brouwerij Gulpen. Drie dagen cursus, met vele proefbiertjes, zo'n 35, rondleiding door de brouwerij en gezelligheid van de medecursisten. Pure hobby, ik heb er geen enkel doel mee. Maar ik wilde natuurlijk wel op de fiets.
Via Naviki een route gepland. Ik had bedacht zaterdag naar Petra te gaan en dan zondag door te fietsen richting Gulpen. De weersverwachtingen waren niet denderend, maar dat zou mij niet tegenhouden. Ik had al zo weinig kunnen fietsen de afgelopen tijd wegens veelvuldig reizen voor het werk. Iets na 8 uur reed ik weg. Binnendoor langs mooie wegen richting Wijk bij Duurstede en door richting Tiel. Daar wachtte mij een vervelende mededeling, de pont voer niet.

Wijk bij Duurstede op zondagmorgen
Ik was er van overtuigd dat deze pont zou varen, maar had mij weer eens niet goed voorbereid. Niet voor het eerst. Beteuterd stond ik bij de kade. Omrijden maar via de brug bij Beneden-Leeuwen.

Brug bij Beneden-Leeuwen
Probeer dan eerst maar eens het Amsterdam-Rijnkanaal over te komen. Na wat heen en weer kruisen door Tiel uiteindelijk de weg richting de brug gevonden. Dit kost zoveel tijd. Een aantal kilometers verderop heb ik track weer op kunnen pakken. De volgende pont over, die gelukkig wel voer en verder door Oss. Over een lange fietsstraat werd ik door het centrum geleid. Nadat ik Veghel gepasseerd had kwam ik in Erp. Daar woont Joop. Van Joop had ik daags ervoor een prachtige velomobiel linosnede ontvangen. Ik zou hem de verzendkosten retourneren. Dat heb ik dus letterlijk gedaan door even bij hem langs te gaan. Heel leuk. Na een aantal stroopwafels te hebben weggewerkt kon ik weer verder op pad. He, wat rijdt mijn fiets raar. Lekke achterband. Dat was lang geleden. Hoe komt dat toch dat ik vaak een lekke band blijk te hebben nadat ik even gestopt ben. De band bleek trouwens niet heel vers meer en ik durfde hem niet te hard op te pompen. Na de band geplakt te hebben kon ik verder op pad. Langs een kanaal via Helmond en Weert, waar mijn schoonouders wonen, maar die ben ik voorbij gefietst. Na Weert begon, vond ik, het mooiste stuk van de route.


Over landwegen door België en bij Maaseik Nederland weer in. En toen begon de ellende. De route gaf aan dat ik langs het Julianakanaal moest fietsen. Ideaal want vlak, maar het is maar een smal fietspad. Na er een kilometer op gereden te hebben besloot ik om te draaien. Het fietspad werd steeds smaller en het was al zo smal. Uiteindelijk de route aangepast met behulp van de Garmin, maar het bleef behelpen. Een paar keer weer die dijk van het Juliana kanaal proberen te beklimmen, maar het werd helemaal niets. Inmiddels was het donker en dat helpt ook niet echt. Na eindeloos gemartel kwam ik aan in Elsloo, via Meerssen en Valkenburg kwam ik uiteindelijk toch, na 201 kilometer, aan in Gulpen. 







Tijdens mijn verblijf geen kilometer gereden, maar donderdag stond de terugreis gepland. Om kwart over 7 vertrokken. Ik dacht lekker naar beneden te kunnen rollen, maar Naviki had andere plannen. De hoofdweg moest vooral niet gevolgd worden. Nadat ik twee keer van de weg was afgeleid, besloot ik die maar even te negeren. Ook weer via Meerssen en ook daar ging het weer fout. Mijn terugreis had natuurlijk weer een veer in gedachten die niet voer. Grumpff. Ik had deze route bekeken en dacht dat dit een brug was, helaas. En weer kwam het Julianakanaal in zicht, en nu maar eens een paar kilometer er langs.. Goed opletten, want het fietspad is precies een Strada breed.

De heuvels uit bij Meerssen


Julianakanaal


Opnieuw door Elsloo, en daar kon ik de brug nemen naar Maasmechelen. Ik hoorde wat vallen, wat is dat nu, een moer?


Elsloo
Geen idee, de fiets fietste door. Na wat gehannes aan de overkant kwam ik langs een kanaal. Een Belgisch Jaagpad, wat een genot. De kilometers zoefden weer onder mijn wielen door. Tijdens een korte pauze kwam een man met zijn hond langs. Hij vertelde ook fietser te zijn. Hij fietste 18000 - 25000 kilometer per jaar. Ik heb het sterke vermoeden dat hij zich een nulletje vergistte. Wat zit mijn vizier eigenlijk los.. Daar was dus die moer uitgedonderd. Ik hoorde al zo'n gerammel in de fiets, maar met muziek op is dat toch niet helemaal duidelijk.

Het mooiste nummer onderweg : Iggy Pop met The Passenger

Met een tiewrap de boel provisorisch vastgezet. He, wat zie ik nu, een bord omleiding ... daar gaan we weer en even verderop ... daar gaan we weer. Maar ik reed toch lekker door. Bij Achelse Kluis de grens over en verder via Eindhoven. Ik had trek, en hoopte al enige tijd op een snackbar, maar ik kwam niets voorbij. Weer een opbreking en omrijden, ik was moe.. Uiteindelijk zag ik het bekende teken van een Amerikaans restaurant en besloot daar dan maar even te stoppen. Een goed glas cola voor de suikers. Den Bosch kwam snel in zicht. Ik belde nog even een oud collega op, maar die bleek niet thuis, jammer, ik had hem graag even kort gedag gezegd. Door dus richting Utrecht waar ik rond een uur of 6 aankwam..




vrijdag 17 november 2017

Fietsbruggen

Ik vind fietsbruggen leuk, hieronder nog wat foto's:

Brug bij Utrecht CS, niet toegankelijk voor velomobielen.


Daphne Schippersbrug Utrecht, met afdaling over het dak van een school.