woensdag 27 februari 2019

De piramides van Warder

Het is het jaar 2454, het westen van wat Nederland heette staat alweer enkele eeuwen onder water. Alleen de hoogste duintoppen steken nog als eilanden boven het water van de Noordzee uit. Tijdens een onderzoekstocht van een team van duikers werd laatst een bijzondere ontdekking gedaan. Ruim onder de zeespiegel ontwaarde men drie piramides bij het verdronken plaatsje Warder. Ze lijken wel wat op de piramides aan het strand bij Caïro, de piramides van Cheops. Wat de functie van deze piramides geweest is, is onbekend, maar een religieuze functie wordt niet uitgesloten. De punten wijzen namelijk allemaal recht omhoog naar het Zenit, dit kan geen toeval zijn.

Met moderne technologie is een zo natuurgetrouw mogelijke weergave gemaakt van hoe deze piramides er mogelijk aan het begin van de 21e eeuw hebben uitgezien.


Impressie 21e eeuws mogelijk religieus complex 


Impressie vanuit andere hoek

      

donderdag 21 februari 2019

En toen ging het licht uit

Afgelopen zaterdag heb ik mee gefietst met Nijl. Roef had een mooie tocht uitgezet in de buurt van Nijmegen. Maar, ik moest er eerst natuurlijk heen. Vanuit Utrecht was het een kleine 70 kilometer. Mijn gedachten gingen terug naar 2014. De helletocht naar het OBT in Nijmegen. Door de sneeuw, kwam ik, o.a. met Erwin pas aan in het donker. Zou ik dan wel om half 10 's ochtends in Nijmegen kunnen zijn? Ik besloot op half 7 te vertrekken, en dat bleek op tijd te zijn. Het was helder, maar koud. Het was niet glad. Weer ging het richting Wijk bij Duurstede, net zoals op de noodlottige 27 december j.l. Maar deze keer reed ik langs de doorgaande weg, via een prachtig fietspad. Pontje over en door naar Tiel. Mijn verlichting was niet geheel regelmatig en flikkerde een beetje. Was de accu bijna leeg? Op de weg naar Tiel ging het licht uit. Een andere accu hielp niet. Wat is er aan de hand? Gelukkig was het inmiddels licht geworden, dus ik zou de richting kunnen aangeven met mijn handen. Ineens deed de verlichting het weer, ik kon mijn knipperlichten gebruiken. Maar het was van korte duur. Gatverdarrie, de volledige elektrische installatie was uitgevallen.

Nu ben ik elektrisch een -nul-, dus ik zag alweer een tochtje naar Dronten in het verschiet. Daar heb ik even helemaal geen zin in.

Dat goede raad niet duur hoeft te zijn bleek na een telefoontje aan Theo - Velomobiel tijdens de tocht. Terwijl wij over dijken zwierden en aten bij een leuk dorpscafé in Megen, legde hij geduldig uit wat ik moest doen. Hij gaf aan dat het meestal lag aan een kapotte zekering. Maandag nieuwe zekeringen gekocht bij een auto onderdelen winkel. Voor 5 zekeringen (5 ampère) betaalde ik maar liefst 2 euro. Voor 40 cent bleek het probleem dus opgelost en ik heb reserve. Gelukkig! Ik ben weer verlicht en mijn claxon toetert harder en vrolijker dan ooit. 

Terug in Utrecht stond er 182 kilometer op de teller.

woensdag 20 februari 2019

De code van de binnenband

Laatst berichtte Roef over 'De ode aan de week van de lekke band'. Blijkbaar heerst de 'Lekke Banden Ziekte', want ook Erik had er last van met zijn nieuwe Mango. Er lijkt sprake van een epidemie. Zouden we bijvoorbeeld kunnen spreken van een heuse epidemie, indien er meer dan 50 op de 1.000 velomobielen gedurende een bepaalde week een lekke band rijden? Had de bende van Noord-Holland niet een keer 21 lekke banden op een lange tocht? Daar moet onderlinge besmetting ook een rol gespeeld hebben.
Indien jouw vehikel meerdere keren per week een lekke band heeft, dan is hij gewoon goed ziek en moet hij uitzieken. Je kunt je inenten om de gevolgen van de ziekte onder controle te houden, bijvoorbeeld via Joe's Sealant, maar dit biedt geen volledige bescherming. Er zijn ook regio's waar men dit liever niet gebruikt, zoals op de Veluwe, waar juist de kans op infectie groter is. Een Simson pleister op de wond kan zorgen voor genezing achteraf. Je dient dan natuurlijk wel even te checken of er geen steentjes of glasscherven in de buitenband zitten. En als niets helpt, dan is vervanging nodig.

Zelf had ik van de week ook last van een lekke binnenband. In verband met mooi weer en de tocht van Nijl had ik de GoCycles maar weer eens op de fiets gezet. Geheel nieuwe banden. Een halfuurtje later wil ik op pad. Staat mijn linker voorband leeg! Ik weet dat de lekbescherming van de GoCycle beperkt is, maar dit is wel erg straf. De band eraf getrokken, de oorzaak bleek verrassend simpel. Het pielemuisje had losgelaten van de band, het was niet zijn voorhuidje die te los zat, maar hij was volledig ontworteld. Ook zo'n dingetje dat soms voorkomt. Dit valt helaas niet te genezen. Vervanging is nodig.

Zoals gezegd zijn binnenbanden uitstekend te repareren. Ik hoor vaak dat mensen ze weggooien na een of twee keer plakken. Dat vind ik zonde. Ik plak ze rustig 5 of 6 keer, soms zelfs dubbel. Geen probleem, en ook nog duurzamer. Zolang een binnenband niet poreus is zie ik geen reden om hem af te danken. Zie de band hieronder, deze is geheel genezen en gaat gewoon mee op pad. 
Het plastic laat ik er meestal maar aan, gemakkelijker.


Dubbel geplakt, geen probleem







zondag 20 januari 2019

Afscheid

Afgelopen donderdag en vrijdag hebben we definitief afscheid genomen van Erwin. Ik kijk er, onder de omstandigheden, met een goed gevoel op terug. De ligfietsers waren donderdagavond in grote getale gekomen. Hoe triest ook, het brengt ons bij elkaar. Heel erg fijn!! Dank jullie wel!! Op een gegeven moment stonden er ongeveer 20 velomobielen voor de deur. Een indrukwekkende erehaag. De fietsen waren opgesteld door Fred. Dank je man, je bent grote steun geweest voor mij de afgelopen weken! Zelfs uit het Roergebied was een velonaut overgekomen, Jascha Beuttler. Ze hadden onderling besloten dat ze iemand wilden afvaardigen. Van Petra Duits kreeg ik een model van 'Tante Lies', met streepje.



Verder was Roel van Dijk er, onze voorzitter, en natuurlijk mannen van de verschillende velomobielbouwers. Theo en Ymte fietsten samen terug. En voor de mensen die er niet waren, dank jullie wel voor jullie medeleven via kaarten, anekdotes en wat al niet meer. Dat jullie ook aan mij kaarten zouden geschreven was niet eens in mij opgekomen, heel lief!



Na de condoleance gingen we met een fikse groep ligfietsers naar 'Bar La Vitesse', alwaar het glas geheven werd. Toen ik nog even het woord nam en iedereen bedankte begon men daarna te scanderen 'vloeistoftherapie, vloeistoftherapie'. Een mooi eerbetoon.

Ook op de uitvaart vrijdag waren veel meer mensen dan verwacht. Het bestuur van de NVHPV was weer vertegenwoordigd middels Gerard Arends, onze penningmeester. Er was natuurlijk muziek, het prachtige nummer 'Blackbird' van 'The Beatles' raakte mij zeer. Erwin is altijd een groot Beatles fan geweest en gebleven. Natuurlijk heb ik ook gesproken voor mijn maatje. Ik heb verteld hoe onze vriendschap zich de afgelopen jaren heeft verdiept. Hij was mijn hartsvriend geworden, mijn vriend voor het leven. Maar ik heb het ook over de grappige dingen van Erwin gehad. Zijn bijzondere grappige bedenksels. Ik heb het gehad over zijn klusvaardigheden. Hij kon alles repareren, behalve zichzelf. Ik sloot af met het Erwin saluut, zoals op de foto onderaan. Daarna werd 'Op fietse' gedraaid van Skik.

Gelijktijdig met de uitvaart hebben de grensrijders ook een laatste eer getoond aan Erwin. Op de plek van het ongeval hebben zij bloemen aan de slagboom bevestigd en ze gaan er reflectie op aanbrengen. Dank jullie wel mannen!



Inmiddels is de reflectie aangebracht door Chris. En, een voorstel van een medeligger, neem een rolletje reflectietape mee en maak de fietspaden een stukje veiliger.



Voordat ik afsluit heb ik nog één laatste vraag aan jullie. Mochten jullie leuke foto's hebben waar Erwin opstaat, zouden jullie die dan aan mij kunnen mailen. Geef even aan waar en wanneer ze genomen zijn. Ik wil graag nog een fotoboek maken voor Claudia van Erwin zijn velomobiel tochten en avonturen. Mijn emailadres is wpompert@dds.nl. Alvast dank.


 

maandag 14 januari 2019

Erwin - Tante Lies

Lieve mensen,


Na 2 weken van hoop, vrees, strijd en vooruitzicht op herstel is Erwin - Tante Lies - op 12 januari j.l. overleden.

Aan jullie heeft het niet gelegen. Jullie hebben zo ontzettend veel medeleven getoond, dat we daar alleen maar dankbaar voor kunnen zijn.

Er is gelegenheid tot afscheid nemen en condoleren op donderdagavond van 20.00 - 20.30 uur in het uitvaartcentrum van Dunweg Uitvaartzorg, Achterweg 42 te Hoofddorp.

De familie vraagt aan iedereen een kaartje mee te nemen met daarop een mooie anekdote over Erwin. Indien je niet op condoleance kunt komen kan dit kaartje ook gestuurd worden naar ondergetekende.

Mede namens de familie van Erwin,

Wilco Pompert
Amrum 9
1506 BR  Zaandam


De familie vindt een erehaag van velomobielen tijdens de condoleance een mooi initiatief.


zondag 6 januari 2019

Erwin - Update

Lieve mensen,

Ten eerste willen wij jullie hartelijk bedanken voor alle vormen van medeleven. Erwin heeft veel kaarten en bloemen van de NVHPV mogen ontvangen. Dit wordt zeer op prijs gesteld en het geeft hem veel steun.

Erwin is vandaag overgebracht naar het AMC in Amsterdam. Hier heeft op 7 januari de vervolgoperatie  aan zijn gezicht plaatsgevonden. Bezoek is voorlopig helaas nog niet mogelijk, ook niet van naaste vrienden. Als bezoek mogelijk wordt dan zullen wij het laten weten.

Een kaartje sturen kan natuurlijk wel en wordt zeer gewaardeerd.

Erwin zijn nieuwe adres is:

AMC Amsterdam
Afdeling Algemene Chirurgie
G6 Zuid, Kamer 143
T.a.v. Erwin de Vries
Meibergdreef 9
1105 AZ  Amsterdam


zaterdag 5 januari 2019

Oliebollentocht 2018

27 december

Op 7 november appte Fred me: 'Ga jij op de fiets naar de Oliebollentocht? Ik zoek een zwaan-kleef-aan'. Ik twijfelde nog of ik wel zou gaan, maar het appje van Fred was voldoende om mij over te halen. Een half uur later had ik een evenement aangemaakt op Ligfiets.net voor een zwaan-kleef-aan vanuit de Zaanstreek. Ik kon toen niet bevroeden dat de OBT voor mij een bizarre wending zou krijgen.
Gek woord eigenlijk 'Zwaan-kleef-aan'. Het blijkt een sprookje te zijn van de gebroeders Grimm, waarbij allerlei mensen aan een gouden vogel komen vast te zitten. Nu ben ik de gouden vogel :-)). Uiteindelijk zou Fred de enige zijn vanuit de Zaanstreek, ik vertrok vanuit Utrecht, bij Petra vandaan. Erwin - Tante Lies - zou eerst niet meekunnen, maar uiteindelijk kon ook hij mee. Hij kon door zijn latere aanmelding echter niet meer in de scouting verblijven. Erwin probeerde via VodF een plek te vinden, maar dat lukte allemaal niet zo erg. Als gevolg daarvan ging ik op 16 december maar even reisbureautje spelen. Eerst een vliegticket boeken voor de dochter van Petra, daarna een plek voor Erwin. Triomfantelijk meldde Erwin even later: 'Ik heb geboekt'. Fijn, mijn maatje gaat ook mee. Ik heb nog overwogen mijn plek in de scouting op te geven, Erwin vond dat niet nodig en ik wilde ook graag de anderen zien.
Op 27 december stond ik iets voor 10 uur stonden de heren voor de deur. Erwin, Maarten en Fred kwamen tegelijk aan. Maarten had zelf nog een extra rondje door de wijk gereden, hij was te vroeg. De appeltaart van Petra stond klaar! Bastiaan uit Houten zou ons iets later achterop komen rijden, die rijdt toch harder.

Appeltaart van Petra

Iets na 11 uur rijden we weg. Het is lekker weer, weinig wind. Toch mijn kap erop gezet. Twee kapwatjes (Fred en ik) en twee cabrio's. Eerst richting Wijk bij Duurstede, waar we met de pont overgingen. Kruissnelheid tussen de 27 - 30 kilometer per uur.

Veer bij Wijk bij Duurstede

Wijk bij Duurstede
Daarna richting de brug bij Beneden-Leeuwen. De enige lekke band hadden we vlak voor de brug.


Wij kijken toe en geven advies terwijl Maarten zijn band verwisselt

Inmiddels was Bastiaan onderweg. Verder ging het richting de Maas, de maag begon wat te rommelen, probeer dan maar eens een plekje te vinden zo vlak na de kerst. En Bastiaan, die kwam steeds dichterbij. We waren nog maar net over de helft toen Bastiaan zich aandiende. Wat een snelle jongen. Hij had gemiddeld 37 gereden..
In Rips, vlakbij Ysselsteyn, waar enkele keren Cyclevision was, vonden we uiteindelijk ´Restaurant De Viersprong´, een cafetaria. Na vertrek hier reden we langzaam het donker in. De lichten gingen aan, maar we vorderden goed. Bij Helden sloegen Erwin en Bastiaan af richting de pont van Kessel op weg naar Swalmen. Wij vervolgden onze weg richting Roermond.

Voor een fantastische film van de heenweg van Bastiaan Welmers, klik hier!

Na wat draaien en keren voor en door Roermond waren we rond kwart voor 7 ter plaatse. Er stond al een hele serie fietsen. Roef kwam meteen aan.



Hij had mij 3 uur eerder geappt of ik al een pizza wilde bestellen. Natuurlijk niet gezien, maar dat werd meteen geregeld met de mannen.

Kort daarna sloeg de stemming om. Er ging een bericht rond van internet van een ligfietser die ernstig gewond was geraakt in Swalmen. Ik zag de foto op internet en, volgens omstanders, trok meteen wit weg. Dit was de fiets van Erwin. Wat is er gebeurd en vooral, hoe is het met Erwin? Daarna werd het leven een film, waarvan je het scenario liever niet schrijft. Er gebeurt zoveel, dat ik de juiste volgorde niet eens meer helemaal weet. maar één ding wist ik wel. Ik moest naar Erwin, zo snel mogelijk. De politie gebeld, die konden geen informatie geven. Ziekenhuis Maastricht gebeld, daar ging hij volgens internet heen. Niemand wist iets. Dan toch maar ziekenhuis Roermond gebeld, zij bevestigden dat Erwin naar Maastricht werd gebracht. Oliver van 'De Grensrijders' stond klaar om mij te brengen. Onderweg belde ik naar zijn huis, niemand was thuis. Gelukkig werd er bij een tweede telefoontje wel opgenomen. De politie bleek al bij hun thuis te zijn. Bij aankomst in het ziekenhuis sprintte ik naar de Spoedeisende Hulp. Erwin bleek er inderdaad te zijn en na ongeveer een kwartier volgde de eerste informatie. Later op de avond ben ik even bij Erwin geweest. Hij was in slaap gebracht.
Totaal aangedaan terug naar Roermond. Marjolein en Rob vingen mij op. De pizza, die eerder besteld was, werd opgewarmd en opgegeten. Het zou een onrustige nacht worden. Weinig slaap, veel piekeren, aangedaan.

Oostelijke route heen, 146 kilometer


28 december

Rond 7 uur ging het licht aan en ik voelde mij gebroken. Wat voelde ik mij moe, emotioneel. Iedereen wilde van alles weten. Uiteindelijk besloot ik de hele groep maar even kort toe te spreken. Ik kan hetzelfde verhaal niet 100 keer vertellen. Natuurlijk was het de vraag of ik mee zou gaan. Vorig jaar had ik de OBT Rotterdam misgelopen, nadat ik ziek geworden was na de Chinees in Barendrecht. Nu dreigde ik de OBT Roermond mis te lopen. Ik had echter al lang besloten mee te gaan. Het had geen zin om te blijven, ik kon toch niets doen. Ik moest wachten en dan kan je beter je zinnen verzetten. En ik ben blij dat ik gegaan ben. Wat een mooie tocht! Ik begreep later dat men de tocht mogelijk had willen afgelasten wegens het ongeluk van Erwin. Ik weet zeker dat Erwin dat nooit gewild zou hebben. Het blijft bijzonder zo'n velomobielen show. De route was schitterend, maar daar hebben anderen al over geschreven, dus ik zet er vooral wat foto's bij. Voor mij was dit de mooiste OBT route die ik mee gefietst heb. Zwolle 2012, mijn eerste OBT, is naar plaats 2 gezakt. Natuurlijk zit Erwin de hele tijd in mijn hoofd, maar ik heb ook genoten. Het licht glooiende landschap, de prachtige kleuren van de rijp en de opkomende zon. En natuurlijk de prachtige kleuren van de velomobielen die zich als een soms wel bijna twee kilometer lange lint door het landschap bewogen. Het maakte mij ook echt blij dat Chris een stuk mee kon fietsen. Ik ben in mijn gedachten ook bij hem. Tijdens de lunch werd ik aangesproken. Hoe gaat het met Erwin? Dank je wel Fred, dat je dat even afhield, dat je mij even in bescherming nam, dat jij hem wel bij zou praten. Zeer gewaardeerd. Na de prachtige afdaling van 'De Meinweg' kwamen we weer terug bij het verzamelpunt. Roel, de voorzitter van de NVHPV, nam het woord. Hij bedankte de organisatie. Gaf even aandacht aan Erwin, maar ook en vooral aan Chris en 'De Grensrijders'. Voor mijn gevoel duurde het applaus eindeloos!
Vanuit de scouting heeft Oliver mij opnieuw naar Maastricht heen en weer gereden. Fijn!



Velomobielen in het gelid

Velovaarders in het gelid voor de inschrijving

Op pad, nadat de confettibom was afgeschoten

Berijpte bermen

Wat een prachtige dag!




Druk verkeer




Parkeren voor de lunch



Hier doen we het allemaal voor!

Velomobielparade


Cookiemonster

Legendarische Strada 'De Bak' , saai ontwerp.

Nieuwe fiets van Marnix

Marnix komt net kijken

Fiets van Gustav Lösken

De antieke Alleweder van Joop

Zal wel een Belg zijn

Zal wel een Viking zijn

Zal wel een Gerbera zijn

29 december 

Ik heb nog overwogen om in de buurt bij de ouders van Petra te overnachten om van daaruit sneller naar Maastricht te kunnen. Uiteindelijk ben ik met de mannen meegereden, terug naar Utrecht. We kwamen Joop tegen in zijn prachtige Alleweder, van wie ik vorig jaar een prachtige linosnede heb gekregen.



Joop haalde ons weer in tijdens een technische stop bij Nederweert. Wij haalden hem weer in, maar hij haalde ons weer in toen wij aan de koffie zaten in Helmond. Een goede, nieuwe route langs 's-Hertogenbosch bracht ons in de miezer boven de grote rivieren. Nog even een snackbar en we namen weer afscheid van elkaar. Bedankt mannen, ook voor jullie steun!



5 Januari

Erwin is bij, het gaat elke dag een beetje beter.
Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de steun die ik gekregen heb.