woensdag 19 juni 2019

FietsNed = Fiets Niet

Na het Grensland treffen had ik zelf ruim de tijd om op stap te gaan. Ik had bedacht naar Amrum, een Duits Waddeneiland te gaan fietsen. Vanuit Roermond een route gemaakt richting Venlo en daar de grens over Duitsland in en dan langs de noordkant van het Roergebied, via Munster, langs de Weser richting de Elbe en richting Amrum. De ochtend na het Grensrijders treffen vertrok ik als een van de laatsten. Heerlijk weer, lekker op pad, waarheen ik wilde. Ik zoefde langs de Maas en reed al snel Venlo binnen. Nog even en ik zou de grens over zijn. Ik dacht al even in Duitsland te zijn toen ik een heuvel op moest. Ik schakelde terug naar mijn kleinste voorblad en hoorde een angstwekkend gekraak. Wat is er aan de hand? Op het middenblad naar boven gereden en verderop de fiets op de kant. De hele voorderailleur hing op half 7. Wat te doen. Een beetje kijken is het bij mij ongeveer wel. Ik dacht even dat de kabel gebroken was, maar zowel Bastiaan als George zeiden dat dat onwaarschijnlijk was. Waarschijnlijk was de voorderailleur los. Vastzetten was het devies en verderop na laten kijken. De diagnose klopte. Na een halfslachtige poging van mij om deze weer goed te zetten zakte de boel verder naar beneden, weet ik veel.
Nu ben ik al jaren lid van FietsNed, de hulpdienst die 24/7 bereikbaar is voor hulp. Nog nooit gebeld, maar nu moesten ze maar eens laten zien wat ze waard zijn. Dus FietsNed gebeld. Een onzekere meneer nam op en legde meteen weer in de wacht want hij had een noodoproep. Ik hoorde hem nog zeggen dat hij het echt niet aankon. Nadat hij weer terug aan de lijn kwam vroeg hij wat gegevens, maar hij had opnieuw een noodgeval en legde mij weer neer. Uiteindelijk lukte het om alle info te geven en meneer gaf aan voor mij te gaan zoeken voor hulp, maar ik moest wel weten dat het zondag was en dat alle fietsenmakers dicht waren. Ja, dat wist ik ook wel, daarom ben ik juist lid van ze. En er waren maar weinig mobiele fietsenmakers. Maar anders zouden ze voor een andere passende oplossing zorgen. Hij zou terugbellen. Na nog weer een half uurtje in het gras gelegen te hebben zonder te zijn teruggebeld, maar weer eens even contact opgenomen. Na allerlei excuses was het duidelijk dat ze inderdaad nog niet hadden teruggebeld, maar er was ook geen zicht op een oplossing. Hij stelde voor om mij eventueel naar huis te kunnen brengen, toen ik hem vertelde dat dat in Zaandam is, gaf hij aan dat dat geen oplossing was. Bovendien wilde ik niet naar huis. Na nog een keer bellen bleek gewoon dat ze me niet konden helpen, eigenlijk, ze laten je barsten. Ze zijn ongetwijfeld goedwillend, maar dan wel goedwillende amateurs.

Wat te doen? Uiteindelijk de ANWB gebeld, die hebben ook een fietsservice, waar ik al eens lid van wilde worden. Hier merk je meteen verschil. Professioneel bedrijf, je wordt goed te woord gestaan en men vraagt relevante informatie. Binnen het uur stond er een ANWB bus naast mijn fiets, tussendoor updates per SMS hoe lang het nog zou duren. De man van de ANWB was zeer behulpzaam, maar kreunde en steunde wel dat dit erg afwijkend was en dat hij zijn fietscursus nog niet gehad had. Theo van Andel heeft hem zelfs via de telefoon nog proberen te ondersteunen. Hij is misschien wel bijna 2 uur bezig geweest voordat hij het opgaf. Theo gaf later aan dat hij er bijna was, maar uiteindelijk is mijn fiets beland in een ANWB container, waar ik hem een dag later heb opgehaald.




Tijdens de werkzaamheden van de meneer van de ANWB belde FietsNed nog dat ze misschien over een paar uur nog iemand vrij hadden. Ik had er mijn bekomst van en heb mijn lidmaatschap per direct opgezegd. Bovendien ga ik de kosten van het laatste jaar terugvragen. 

maandag 17 juni 2019

Herdenking

Afgelopen 1 juni hebben we tijdens het Grensrijders treffen het ongeval en het overlijden van Erwin herdacht. Erwin zou op die dag jarig geweest zijn en het toeval wilde dat op deze dag opnieuw een treffen in Roermond werd georganiseerd door de Grensrijders. Erwin zou 56 geworden zijn. Na de tocht, die door Oliver was uitgezet ging het leeuwendeel van de velonauten mee naar de plek van het ongeluk. Een indrukwekkende stille tocht, ik voelde me helemaal stil worden van binnen. Oliver had namens de Grensrijders een bloemstuk geregeld, dat mooi paste in het bagageruim van een QV. Bij aankomst heb ik de aanwezigen toegesproken en de bloemen gelegd. Ik heb daarbij aangegeven dat het niet alleen om Erwin ging, maar ook om andere velonauten die we de afgelopen tijd hebben verloren, onder andere in Duitsland.

Ik wil alle aanwezigen bedanken voor dit prachtige eerbetoon. Speciale dank natuurlijk aan de Grensrijders, die dit mogelijk hebben gemaakt.






zaterdag 8 juni 2019

woensdag 22 mei 2019

Bezoek aan Dronten

Afgelopen april ben ik naar Dronten gegaan om onder andere een nieuwe ketting in 'De Bak' te laten plaatsen. Ik begin er niet aan. Bovendien wilde ik de fiets nog even verder laten nakijken om hem weer geschikt te laten zijn voor het komende jaar en de komende lange tocht. Hoewel ik duidelijk verbetering merkte door de nieuwe ketting was ik toch ook niet helemaal tevreden over het rijgedrag. Ik vond de ketting niet meer zo lekker schakelen en ik vond dat de fiets teveel geluid maakte.

Toen ik vorige week ontdekte dat er een scheurtje in de kleerhanger zat had ik geen keus meer.

haarscheurtje linksboven

Ik moest nog een keer naar Dronten om de boel na te laten kijken. Afgelopen zaterdag was het zover, met een gehuurde aanhanger en een geleende auto richting Flevoland. Ik was er rond half 11 en ik was niet de eerste. Er waren een paar Engelsen, waarvan ik er eentje dacht te kennen. Hij hiel me uit de brand en vroeg mij of ik wel een youtube filmpjes keek. Het was de in velomobielland niet onbekende vlogger John Williams. Hij kwam voor een Alpha Seven.

John en de Alpha 

Helaas bleken er nog een aantal tekortkomingen, waardoor hij uiteindelijk de fiets nog niet mee kon nemen. Wat een teleurstelling moet dat geweest zijn.

Ook even bij Paulus staan kijken en bijgepraat. Hij was met de fiets van Oliver bezig. Hij heeft zo'n mooie kleurstelling vind ik.

Paulus is lekker bezig

's Middags kwam mijn fiets aan de beurt. Eerst maar eens de kleerhanger. Ik ben blij dat ik dat niet zelf heb hoeven doen. Daar met je namelijk echt lange armen voor hebben. Ik had nog de oude, dunnere kleerhanger, dus als het goed is gaat deze nooit meer kapot, want de nieuwe is veel steviger. Dan hoef ik het ook niet te kunnen.

Inmiddels is de kleerhanger helemaal door

Vervolgens werd de ketting nagekeken. Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid, het kettinggeleidewiel was aan gort. Met de houder van velomobielonderdelen.nl is dat een fluitje van een cent. Toch was ik daarna niet tevreden, de fiets bleef in mijn beleving ratelen. Uiteindelijk heeft Theo het aan het begin van de kettingbuis een trompetje gezet, en dat probleem lijkt nu ook opgelost. Nu op naar het Grenslandtreffen!

zondag 28 april 2019

Een slak op De Bak

Op weg naar het Paastreffen had ik een bijzondere meerijder, een slak. Hij zat er in Zaandam al op en reisde mee naar Utrecht en naar het Paastreffen. Daar is hij afgestapt. De Bak reed als een slak..




Voor de slak was ik een automobiel.

Verder was het Paastreffen heel gezellig. Het weer was prachtig en volgens mij was de opkomst hoger dan de afgelopen jaren. Ook de zonsondergang was prachtig en Ruud zijn Petra wilde nog een foto met glazen bol nemen. Ik heb het zonder glazen bol gedaan.



We stonden helemaal prima op de camping.


Altijd leuk om mede fietsers te zien en te spreken. Bert gesproken over zijn tocht naar de Noordkaap en nu naar Gibraltar. Walter gesproken over de Duitse waddeneilanden, ik heb plannen. Helaas konden we niet mee op de tocht, maar zijn we wel even via een  middelpunt van Nederland gereden, nabij Lunteren. Daar ging ook de familietocht heen.

Helaas is deze foto niet scherp ...


Marieke en Rembrandt hadden het weer goed voor elkaar. Dank jullie wel!






Jos maakt het toetje op zaterdag, Marieke begeleidt dit proces

En voor de mensen die nu op tocht zijn of binnenkort op een langere tocht gaan: Geniet ervan, Goede Reis!

zondag 31 maart 2019

De Afsluittocht

Ineens kwam het bericht dat de Afsluitdijk de komende jaren voor fietsers en wandelaars zou worden afgesloten. Een schok ging door de fietserswereld. Blijkbaar was er niet overlegd over alternatieve mogelijkheden. Het lijkt weer precies zo te gaan als bij de Houtribdijk. Fietsers zoeken het maar uit! De arrogantie van organisaties zoals Rijkswaterstaat komt vast uit een verleden, toen deze jongens ons droge voeten gaven. We hebben er veel aan te danken, maar we leven in andere tijden.

Vanuit Wieringen werd het initiatief genomen om in ieder geval nog een keer met velomobiels de dijk over te gaan en ons te laten zien. We hebben er een mooie fietstocht van gemaakt. Cees, Anita en natuurlijk ook anderen, bedankt!

Roef belde mij op of hij bij mij kon overnachten. Ik twijfelde toen of nog of ik zou gaan, Roef maakte met zijn vraag aan alle twijfel een eind. Natuurlijk. Hij maakte er een korte vakantie van. Eerste nacht bij Petra, de tweede nacht bij Cees en de derde nacht in Zaandam.

Op vrijdag kwam Roef mij in de middag ophalen en samen fietsten we naar het noorden. Onbekend gebied voor hokjesjager Roef, dus er werd geslingerd naar het noorden om zoveel mogelijk hokjes binnen te harken. Het was een mooie tocht. Vooral het stuk langs de Westfriese omringdijk en bij de Waddenzee waren prachtig. Het weer hielp natuurlijk.

Westfriese Omringdijk

Groote Sloot  bij Schagerbrug

Groote Sloot 

Zicht op de Waddenzee, Balgzand

Zicht op Den Helder

Gebroederlijk naast elkaar


Om ongeveer half zeven waren we bij Cees. We konden zo aanschuiven. Dank jullie wel!

's Avonds gezellig gekletst. En natuurlijk het verslag van TV NH gekeken, Cees en George vol in beeld. De volgende ochtend rustig aan gedaan en langzamerhand begonnen de mensen binnen te druppelen. André kwam als eerste vanuit Julianadorp, maar daarna volgden er velen en uiteindelijk reden we met 23 velovaarders weg.



Valentijn vertelt iets ..



De mooie Mango van Piet.


Eerst over het mooie voormalige eiland, toen buitendijks en vervolgens bij Den Oever de dijk op.


Mick




De opgang van de dijk was een prachtig stukje fietspad. Misschien wordt het allemaal zo mooi. Cees had voor maximale toeristische aantrekkelijkheid gezorgd. Overal werd even gestopt. Heerlijke tocht.

Stevin Sluizen


Het beeld van Lely, doet me altijd denken aan Lenin.

Aan de overkant moest natuurlijk even bij het afgesloten hek geposeerd worden.

Telefoonnummer?



Terug gingen we naar het Waddencentrum, bij Kornwerderzand. Hier was een educatieve uitstalling en een restaurant. Cees had van tevoren gewaarschuwd dat ze voldoende appeltaart moesten inslaan.

Terug bij Den Oever bleek dat de afsluiting al vanzelf in gang gezet werd. De brug was afgesloten en we moesten de fietsen over de vangrail tillen. Een hilarisch moment.




Kort hierna namen wij afscheid, en zijn we terug gereden richting de Zaanstreek. Boven het Alkmaardermeer ging de zon mooi onder. Een mooie afsluiting, beter dan die van de dijk.








woensdag 27 februari 2019

De piramides van Warder

Het is het jaar 2454, het westen van wat Nederland heette staat alweer enkele eeuwen onder water. Alleen de hoogste duintoppen steken nog als eilanden boven het water van de Noordzee uit. Tijdens een onderzoekstocht van een team van duikers werd laatst een bijzondere ontdekking gedaan. Ruim onder de zeespiegel ontwaarde men drie piramides bij het verdronken plaatsje Warder. Ze lijken wel wat op de piramides aan het strand bij Caïro, de piramides van Cheops. Wat de functie van deze piramides geweest is, is onbekend, maar een religieuze functie wordt niet uitgesloten. De punten wijzen namelijk allemaal recht omhoog naar het Zenit, dit kan geen toeval zijn.

Met moderne technologie is een zo natuurgetrouw mogelijke weergave gemaakt van hoe deze piramides er mogelijk aan het begin van de 21e eeuw hebben uitgezien.


Impressie 21e eeuws mogelijk religieus complex 


Impressie vanuit andere hoek

      

donderdag 21 februari 2019

En toen ging het licht uit

Afgelopen zaterdag heb ik mee gefietst met Nijl. Roef had een mooie tocht uitgezet in de buurt van Nijmegen. Maar, ik moest er eerst natuurlijk heen. Vanuit Utrecht was het een kleine 70 kilometer. Mijn gedachten gingen terug naar 2014. De helletocht naar het OBT in Nijmegen. Door de sneeuw, kwam ik, o.a. met Erwin pas aan in het donker. Zou ik dan wel om half 10 's ochtends in Nijmegen kunnen zijn? Ik besloot op half 7 te vertrekken, en dat bleek op tijd te zijn. Het was helder, maar koud. Het was niet glad. Weer ging het richting Wijk bij Duurstede, net zoals op de noodlottige 27 december j.l. Maar deze keer reed ik langs de doorgaande weg, via een prachtig fietspad. Pontje over en door naar Tiel. Mijn verlichting was niet geheel regelmatig en flikkerde een beetje. Was de accu bijna leeg? Op de weg naar Tiel ging het licht uit. Een andere accu hielp niet. Wat is er aan de hand? Gelukkig was het inmiddels licht geworden, dus ik zou de richting kunnen aangeven met mijn handen. Ineens deed de verlichting het weer, ik kon mijn knipperlichten gebruiken. Maar het was van korte duur. Gatverdarrie, de volledige elektrische installatie was uitgevallen.

Nu ben ik elektrisch een -nul-, dus ik zag alweer een tochtje naar Dronten in het verschiet. Daar heb ik even helemaal geen zin in.

Dat goede raad niet duur hoeft te zijn bleek na een telefoontje aan Theo - Velomobiel tijdens de tocht. Terwijl wij over dijken zwierden en aten bij een leuk dorpscafé in Megen, legde hij geduldig uit wat ik moest doen. Hij gaf aan dat het meestal lag aan een kapotte zekering. Maandag nieuwe zekeringen gekocht bij een auto onderdelen winkel. Voor 5 zekeringen (5 ampère) betaalde ik maar liefst 2 euro. Voor 40 cent bleek het probleem dus opgelost en ik heb reserve. Gelukkig! Ik ben weer verlicht en mijn claxon toetert harder en vrolijker dan ooit. 

Terug in Utrecht stond er 182 kilometer op de teller.

woensdag 20 februari 2019

De code van de binnenband

Laatst berichtte Roef over 'De ode aan de week van de lekke band'. Blijkbaar heerst de 'Lekke Banden Ziekte', want ook Erik had er last van met zijn nieuwe Mango. Er lijkt sprake van een epidemie. Zouden we bijvoorbeeld kunnen spreken van een heuse epidemie, indien er meer dan 50 op de 1.000 velomobielen gedurende een bepaalde week een lekke band rijden? Had de bende van Noord-Holland niet een keer 21 lekke banden op een lange tocht? Daar moet onderlinge besmetting ook een rol gespeeld hebben.
Indien jouw vehikel meerdere keren per week een lekke band heeft, dan is hij gewoon goed ziek en moet hij uitzieken. Je kunt je inenten om de gevolgen van de ziekte onder controle te houden, bijvoorbeeld via Joe's Sealant, maar dit biedt geen volledige bescherming. Er zijn ook regio's waar men dit liever niet gebruikt, zoals op de Veluwe, waar juist de kans op infectie groter is. Een Simson pleister op de wond kan zorgen voor genezing achteraf. Je dient dan natuurlijk wel even te checken of er geen steentjes of glasscherven in de buitenband zitten. En als niets helpt, dan is vervanging nodig.

Zelf had ik van de week ook last van een lekke binnenband. In verband met mooi weer en de tocht van Nijl had ik de GoCycles maar weer eens op de fiets gezet. Geheel nieuwe banden. Een halfuurtje later wil ik op pad. Staat mijn linker voorband leeg! Ik weet dat de lekbescherming van de GoCycle beperkt is, maar dit is wel erg straf. De band eraf getrokken, de oorzaak bleek verrassend simpel. Het pielemuisje had losgelaten van de band, het was niet zijn voorhuidje die te los zat, maar hij was volledig ontworteld. Ook zo'n dingetje dat soms voorkomt. Dit valt helaas niet te genezen. Vervanging is nodig.

Zoals gezegd zijn binnenbanden uitstekend te repareren. Ik hoor vaak dat mensen ze weggooien na een of twee keer plakken. Dat vind ik zonde. Ik plak ze rustig 5 of 6 keer, soms zelfs dubbel. Geen probleem, en ook nog duurzamer. Zolang een binnenband niet poreus is zie ik geen reden om hem af te danken. Zie de band hieronder, deze is geheel genezen en gaat gewoon mee op pad. 
Het plastic laat ik er meestal maar aan, gemakkelijker.


Dubbel geplakt, geen probleem