woensdag 19 juni 2019

FietsNed = Fiets Niet

Na het Grensland treffen had ik zelf ruim de tijd om op stap te gaan. Ik had bedacht naar Amrum, een Duits Waddeneiland te gaan fietsen. Vanuit Roermond een route gemaakt richting Venlo en daar de grens over Duitsland in en dan langs de noordkant van het Roergebied, via Munster, langs de Weser richting de Elbe en richting Amrum. De ochtend na het Grensrijders treffen vertrok ik als een van de laatsten. Heerlijk weer, lekker op pad, waarheen ik wilde. Ik zoefde langs de Maas en reed al snel Venlo binnen. Nog even en ik zou de grens over zijn. Ik dacht al even in Duitsland te zijn toen ik een heuvel op moest. Ik schakelde terug naar mijn kleinste voorblad en hoorde een angstwekkend gekraak. Wat is er aan de hand? Op het middenblad naar boven gereden en verderop de fiets op de kant. De hele voorderailleur hing op half 7. Wat te doen. Een beetje kijken is het bij mij ongeveer wel. Ik dacht even dat de kabel gebroken was, maar zowel Bastiaan als George zeiden dat dat onwaarschijnlijk was. Waarschijnlijk was de voorderailleur los. Vastzetten was het devies en verderop na laten kijken. De diagnose klopte. Na een halfslachtige poging van mij om deze weer goed te zetten zakte de boel verder naar beneden, weet ik veel.
Nu ben ik al jaren lid van FietsNed, de hulpdienst die 24/7 bereikbaar is voor hulp. Nog nooit gebeld, maar nu moesten ze maar eens laten zien wat ze waard zijn. Dus FietsNed gebeld. Een onzekere meneer nam op en legde meteen weer in de wacht want hij had een noodoproep. Ik hoorde hem nog zeggen dat hij het echt niet aankon. Nadat hij weer terug aan de lijn kwam vroeg hij wat gegevens, maar hij had opnieuw een noodgeval en legde mij weer neer. Uiteindelijk lukte het om alle info te geven en meneer gaf aan voor mij te gaan zoeken voor hulp, maar ik moest wel weten dat het zondag was en dat alle fietsenmakers dicht waren. Ja, dat wist ik ook wel, daarom ben ik juist lid van ze. En er waren maar weinig mobiele fietsenmakers. Maar anders zouden ze voor een andere passende oplossing zorgen. Hij zou terugbellen. Na nog weer een half uurtje in het gras gelegen te hebben zonder te zijn teruggebeld, maar weer eens even contact opgenomen. Na allerlei excuses was het duidelijk dat ze inderdaad nog niet hadden teruggebeld, maar er was ook geen zicht op een oplossing. Hij stelde voor om mij eventueel naar huis te kunnen brengen, toen ik hem vertelde dat dat in Zaandam is, gaf hij aan dat dat geen oplossing was. Bovendien wilde ik niet naar huis. Na nog een keer bellen bleek gewoon dat ze me niet konden helpen, eigenlijk, ze laten je barsten. Ze zijn ongetwijfeld goedwillend, maar dan wel goedwillende amateurs.

Wat te doen? Uiteindelijk de ANWB gebeld, die hebben ook een fietsservice, waar ik al eens lid van wilde worden. Hier merk je meteen verschil. Professioneel bedrijf, je wordt goed te woord gestaan en men vraagt relevante informatie. Binnen het uur stond er een ANWB bus naast mijn fiets, tussendoor updates per SMS hoe lang het nog zou duren. De man van de ANWB was zeer behulpzaam, maar kreunde en steunde wel dat dit erg afwijkend was en dat hij zijn fietscursus nog niet gehad had. Theo van Andel heeft hem zelfs via de telefoon nog proberen te ondersteunen. Hij is misschien wel bijna 2 uur bezig geweest voordat hij het opgaf. Theo gaf later aan dat hij er bijna was, maar uiteindelijk is mijn fiets beland in een ANWB container, waar ik hem een dag later heb opgehaald.




Tijdens de werkzaamheden van de meneer van de ANWB belde FietsNed nog dat ze misschien over een paar uur nog iemand vrij hadden. Ik had er mijn bekomst van en heb mijn lidmaatschap per direct opgezegd. Bovendien ga ik de kosten van het laatste jaar terugvragen. 

maandag 17 juni 2019

Herdenking

Afgelopen 1 juni hebben we tijdens het Grensrijders treffen het ongeval en het overlijden van Erwin herdacht. Erwin zou op die dag jarig geweest zijn en het toeval wilde dat op deze dag opnieuw een treffen in Roermond werd georganiseerd door de Grensrijders. Erwin zou 56 geworden zijn. Na de tocht, die door Oliver was uitgezet ging het leeuwendeel van de velonauten mee naar de plek van het ongeluk. Een indrukwekkende stille tocht, ik voelde me helemaal stil worden van binnen. Oliver had namens de Grensrijders een bloemstuk geregeld, dat mooi paste in het bagageruim van een QV. Bij aankomst heb ik de aanwezigen toegesproken en de bloemen gelegd. Ik heb daarbij aangegeven dat het niet alleen om Erwin ging, maar ook om andere velonauten die we de afgelopen tijd hebben verloren, onder andere in Duitsland.

Ik wil alle aanwezigen bedanken voor dit prachtige eerbetoon. Speciale dank natuurlijk aan de Grensrijders, die dit mogelijk hebben gemaakt.






zaterdag 8 juni 2019

woensdag 22 mei 2019

Bezoek aan Dronten

Afgelopen april ben ik naar Dronten gegaan om onder andere een nieuwe ketting in 'De Bak' te laten plaatsen. Ik begin er niet aan. Bovendien wilde ik de fiets nog even verder laten nakijken om hem weer geschikt te laten zijn voor het komende jaar en de komende lange tocht. Hoewel ik duidelijk verbetering merkte door de nieuwe ketting was ik toch ook niet helemaal tevreden over het rijgedrag. Ik vond de ketting niet meer zo lekker schakelen en ik vond dat de fiets teveel geluid maakte.

Toen ik vorige week ontdekte dat er een scheurtje in de kleerhanger zat had ik geen keus meer.

haarscheurtje linksboven

Ik moest nog een keer naar Dronten om de boel na te laten kijken. Afgelopen zaterdag was het zover, met een gehuurde aanhanger en een geleende auto richting Flevoland. Ik was er rond half 11 en ik was niet de eerste. Er waren een paar Engelsen, waarvan ik er eentje dacht te kennen. Hij hiel me uit de brand en vroeg mij of ik wel een youtube filmpjes keek. Het was de in velomobielland niet onbekende vlogger John Williams. Hij kwam voor een Alpha Seven.

John en de Alpha 

Helaas bleken er nog een aantal tekortkomingen, waardoor hij uiteindelijk de fiets nog niet mee kon nemen. Wat een teleurstelling moet dat geweest zijn.

Ook even bij Paulus staan kijken en bijgepraat. Hij was met de fiets van Oliver bezig. Hij heeft zo'n mooie kleurstelling vind ik.

Paulus is lekker bezig

's Middags kwam mijn fiets aan de beurt. Eerst maar eens de kleerhanger. Ik ben blij dat ik dat niet zelf heb hoeven doen. Daar met je namelijk echt lange armen voor hebben. Ik had nog de oude, dunnere kleerhanger, dus als het goed is gaat deze nooit meer kapot, want de nieuwe is veel steviger. Dan hoef ik het ook niet te kunnen.

Inmiddels is de kleerhanger helemaal door

Vervolgens werd de ketting nagekeken. Wat ik al vermoedde bleek bewaarheid, het kettinggeleidewiel was aan gort. Met de houder van velomobielonderdelen.nl is dat een fluitje van een cent. Toch was ik daarna niet tevreden, de fiets bleef in mijn beleving ratelen. Uiteindelijk heeft Theo het aan het begin van de kettingbuis een trompetje gezet, en dat probleem lijkt nu ook opgelost. Nu op naar het Grenslandtreffen!