55,5 kilometer per uur

Langzamerhand begin ik te verlangen naar airbags, driepuntsgordels en kreukelzones. Niet echt natuurlijk, maar vandaag mijn snelheidsrecord weer eens verbeterd. Niet vanaf een brug of helling, maar gewoon in het vlakke land, wel met wat wind in de rug. Op een lang recht stuk, met goed asfalt reed ik ineens bijna 50, even doortrappen en naar de 55,5. Heeft het te maken met de sporing van de wielen, de hogere druk in de banden? Waarschijnlijk allebei, en natuurlijk aan mijn verschrikkelijk goede conditie. Reed ik tot nu toe met 4,5 bar, vertelde Ymte mij dat 6 bar toch echt beter is. Van de snelheidsduivel moet je het horen. Ik was in ieder geval op tijd thuis.
Toch baart soms de veiligheid mij soms wel zorgen. Met deze snelheden zit een ongeluk in een klein hoekje. Ik toeter scholieren altijd de kant in, maar vanmorgen zag ik er één erg laat, omdat hij zonder licht reed. Bovendien zorgen iPods en de onderlinge gesprekken er ook voor dat je niet altijd gehoord wordt. Snorfietsers stuif je soms voorbij, ook die verwachten geen sigaar onderlangs. En hoe je toetert, lichten aan hebt, duidelijk positie op de weg inneemt en chauffeurs aankijkt, ze lijken je niet altijd te zien.

Rondje Dronten

Al een tijdje staat er een rondje Dronten in de planning. Kleine dingetjes, waar ik even naar wil laten kijken. Vorige week klapte mijn band na 3200 kilometer en die bleek tot op de draag versleten. De hele goegemeente op de herfsttreffen wist mij te melden dat dit aan de wielsporing moest liggen, de maat was vol. Vanmorgen om een uur of 8 op stap om het rondje, dat de blauwe mango en Beekiepouwer afgelopen week hadden afgelegd nog eens dunnetjes over te doen. Op weg naar Hoorn, via Enkhuizen en Lelystad. 105 kilometer heen. Even wat kort gepruts aan De Bak en met vijf nieuwe buitenbanden (2 HPV's voor een spotprijs, 1PM, kon er direct op (was de laatste die Ymte nog had) en twee Marathon's).Op weg naar huis (na een kleine lunch bij Velomobiel.nl). De wielsporing is gesteld, dank daarvoor. En ik ben door de regen heen teruggeploegd. Terugweg bleek 89 kilometer, toch een aardig verschil. Nog wel even warme chocomel met slagroom gegeten in Almere-Haven. Ik had namelijk verzendkosten uitgespaard. Totaal 194 kilometer, met een gemiddelde snelheid van ruim 29 kilometer per uur. Ben wel een beetje moe.

Herfsttreffen

Mijn eerste herfsttreffen. Het deed zijn naam eer aan. Zaterdag ochtend richting Huizen gefietst door de regen. Wat was het vies nat, grijs, donker..... niet echt aangenaam. Via een route door het bos gestuurd, de snelheid was er helemaal uit en het was één blubberzooi. De camping was eenvoudig te vinden. En een goede plek. Een stuk of 8 huisjes en een grote gezamenlijke ruimte.

Heel plezierig met dit weer. Bij binnenkomst kreeg ik meteen te horen dat de tocht was uitgesteld tot later ivm het weer. Heb ik mij daarvoor nat laten regenen. Rond een uur of 12 op stap.

De Stichtse Brug over en met 54,5 kilometer per uur Flevoland in. Vervolgens richting Zeewolde, langs de nieuwe windmolens van windpark 'De Zuidlob'. Vervolgens eindeloos door het Zeewolderwoud. Mooi gebied, prachtige fietspaden. Ook lekker om eens een keer rustig aan te rijden in plaats van dat eeuwige gejakker.

Afgelopen zomer vond ik Flevoland ook al de mooiste provincie op mijn tocht naar Groningen. Nu werd ik daar weer in bevestigd.

Na een lunch met garnalen kroketjes in Zeewolde terug langs de dijken richting Huizen. In 'de klim' van de Stichtse Brug terug klapte mijn band met een knal. Tot op de draad versleten, na slechts 3200 kilometer. Gelukkig heb ik een reserve buitenbad kunnen 'lenen' van Rob. Blij dat dit tijdens het treffen gebeurde, nu weet ik dat ik altijd een buitenband mee moet hebben. Volgens alle specialisten kan het niet anders als aan de wielsporing liggen.
Na een gezellige avond vandaag relaxed met Gerrit en Michel teruggereden.

Bij thuiskomst meteen maar een apparaat besteld om de wielsporing te meten, net als extra set banden.

Onstuimig

Gisteravond dacht ik nog: Ik ga niet op de fiets naar het werk, maar toen ik ging slapen had ik inmiddels de wekker op 6 uur gezet. Bovendien had ik al twee weken niet meer op de fiets gezeten in verband met een werk gerelateerde reis naar het buitenland. 's Morgens klonk het buiten rustig, dus gewoon op pad. Toch maakte ik mij wel zorgen. Hoe zou De Bak zich houden bij windkracht 7 of misschien wel meer? In ieder geval zou ik 's middags de wind in de rug hebben. Dat scheelt. Ik heb mijn hart wel even vastgehouden. Bij vertrek het eerste stuk halve wind, ik moest hem in bedwang houden, daarna ging het prima. Geen moment het gevoel gehad dat ik misschien wel van de weg zou worden afgeblazen of om zou waaien. Het natste werd ik de laatste meter. Vanaf het uitstappen tot aan de voordeur, werd ik nog even nat.