Proost

Vandaag op weg terug naar huis vanuit Utrecht. Eerst wilde ik de nieuwe fietsbrug over het spoor eens van dichtbij bekijken. Dit had ik enkele weken al gedaan met een gewone fiets op weg naar de de fiets- en wandelbeurs maar kon ik hier ook met een velomobiel overheen? Nou in ieder geval niet via de lift. Ik had al zo het vermoeden, het scheelt niet veel. De brug opduwen is niet echt een optie. Een Mango past denk ik wel en misschien een Orca ook, maar een Strada, no way. En dat is jammer, want het is een mooie brug. Het komt wel een vaker voor dat ik last heb van liften. De brug geeft (nog) geen toegang tot de sporen, je kan alleen over de sporen heen. Afhankelijk van een uitspraak van de rechter, worden mogelijk de verbindingen naar de sporen later opengesteld.

Lukt niet op enkele centimeters

Vervolgens via de Amsterdamse straatweg, waar kortgeleden wat stoplichten gedeactiveerd zijn richting Maarssen gereden. Iets voorbij Maarssen kwam ik een meneer tegen met een blauwe Orca. Hij vertelde eenzijdig verlamd te zijn, maar fietste nog wel een Hase Kettwiesel naar het werk en heeft daarna een Orca voor de langere afstanden. Ik vind dat mooie verhalen. Iets verderop werd ik ingehaald door een racefietser, die mij eerst met hoge snelheid voorbij kachelde. Verderop zakte zijn snelheid weer in en regelmatig omkijkend zag hij mij weer dichterbij komen. Vlak voordat ik hem weer zou inhalen in Vreeland zag hij een bankje en ging uitrusten. Nog even verder net voorbij Nigtevecht wilde ik even stoppen voor een biobreak. Op dat moment zag ik dat ik een lekke band had. De onplatbare ...

De schuldigen waren snel gevonden en ik heb ter plekke de band geplakt.

Om te vieren dat de band geplakt was kwam de whisky tevoorschijn. Alleen om naar te kijken. Maar, mocht ik verderop toch opnieuw met pech stil zou komen te staan, dan kon ik mij in ieder geval warm houden met whisky en eventueel zelfs een slaapzak, want ook die had ik bij mij.

Verder ging het richting Weesp, de band leek toch heel langzaam zachter te worden. Had ik hem niet goed geplakt. Door maar, niet opnieuw die band eraf, naar huis als het kan. Het fietsen werd wel steeds zwaarder, het kostte moeite om rond de 30 te blijven rijden. Langs IJburg naar Amsterdam-Noord. Even voelen, ja, de druk ging er echt af, maar hij voelde niet echt zacht. Door naar Zaandam waar ik met een slappe band aankwam. Opnieuw de band eraf. Het bleek het onderste gedeelte van mijn Prestaventiel dat niet goed was aangedraaid. Een klassieker.

Rokjesdag voor velovaarders

Ik verheug me met dit weer alweer op 'rokjesdag'. En voor mij was dat vandaag al werkelijkheid. Ik heb voor het eerst weer zonder kap gereden, kortom 'rokjesdag voor velovaarders'. De sneeuw verdwijnt voor de zon.

 

Speciaal voor Paul

Ondanks de dooi lag er vanmorgen nog een fikse hoeveelheid sneeuw. En het viel hier en daar dan ook niet mee om door de opgevroren randen heen te fietsen. Maar mooi was het wel. En wat was het heerlijk om te fietsen. Als mogelijk afscheid van deze winter dan ook nog enkele foto's.

In de duisternis bij vertrek

Bij Amsterdam-West, mooie weerspiegelingen

2017

De afgelopen jaren heb ik steeds meer dan 10.000 kilometer gefietst. Het zou zo maar eens kunnen zijn dat ik dat dit jaar niet ga halen. Er zijn hiervoor twee redenen. Ten eerste veranderende werkomstandigheden. Werkte ik voorheen voornamelijk in Hoofddorp, tegenwoordig maak ik onderdeel uit van een West-Europees team, waardoor ik regelmatig op stap moet. Deze maand was bijzonder druk. Ik was steeds maar een paar dagen thuis. Hoewel 'De Bak' vliegensvlug is brengt hij mij helaas niet in een uur of een paar uur op mijn bestemming. Helaas staat hij dus wat vaker stil. Daarnaast verwacht ik nog steeds dat men over niet al te lange tijd aan mijn knie gaat prutsen, dat zal het aantal kilometers ook geen goed doen.
Gisteren ben ik nog wel even ingestapt en ben naar mijn ouders gereden, ongeveer 60 kilometer. Achteraf bleek dat er in de regio ook nog schaatsmogelijkheden waren. Die heb ik helaas gemist. Alhoewel, 'De Bak' heeft wel een nieuwe ijservaring opgedaan. Ik heb overigens niet op het ijs gereden.

  
Er zijn geen grote reparaties uitgevoerd aan 'De Bak'. De grootste ingreep was het ophijsen van een sok. Ineens zag ik het. 'De Bak' had een afgezakte sok. Hoe kon dit? Ik vermoedde dat de sok kapot was en contacteerde Theo voor een paar nieuwe sokken. Die kreeg ik prompt opgestuurd. Maar bij verdere controle bleek dat ik mogelijk een fout had gemaakt na het smeren van een veerpoot. Misschien had ik zelf de sok niet goed geïnstalleerd. In ieder geval, het probleem was snel opgelost. De roest zoveel mogelijk verwijderd. En ook de wielkasten meteen maar eens goed schoon gemaakt en op sommige plaatsen bijgewerkt.

Een laatste dingetje was het kapje van mijn schuimkap. Die bleek ik ineens kwijt. Uiteindelijk bleek hij achtergebleven in Dronten bij Intercitybike op de oliebollentocht. Hij was gevonden en inmiddels opgehaald. In de winter mis ik de schuimkap niet, want ik rij bijna altijd overdekt, maar als het voorjaar weer begint..... In ieder geval ... I have got him..