De Spaghettibrug

Ik heb er jaren tegenaan gekeken en ineens was hij open 'De Spaghettibrug'. Hij blijkt sinds 3 augustus open te zijn en wordt op 7 september feestelijk ingeluid. Deze brug gaat bij Nigtevecht het Amsterdam-Rijnkanaal over en loopt naar .. ja waar loopt hij eigenlijk naartoe? De overkant is het enige zinnige antwoord wat ik hier kan bedenken. Maar ik heb hem inmiddels twee keer gebruikt. De brug is erg lang. Vanaf de westkant ga je eerst evenwijdig aan het kanaal omhoog, op hoogte steek je het kanaal over en daarna daal je af via verschillende haarspeldbochten, zoals je bijna nergens anders ziet in ons vlakke land - spaghetti. Ik had eigenlijk de lengte van het beton nog willen meten, maar dat is er even doorheen geschoten.
Zie ook https://bicycledutch.wordpress.com/2018/08/21/new-cycle-bridge-at-nigtevecht/. Het beton blijkt ongeveer 700 meter lang, het kanaal is 100 meter breed.

Toch nog naar de bron van de Maas

Tijdens mijn fietstocht afgelopen mei was 'De bron van de Maas' een mogelijk doel. Ik had de volledige route van Benjaminse gedownload (ik had ook het boekje gekocht) en zag dit als een mogelijkheid. Omdat ik het altijd lastig vind om in te schatten wat echt mogelijk is had ik een aantal mogelijke routeopties bedacht. Een kortere (die dus 1750 kilometer bleek), de route via de bron van de Maas en terug via de Moezel, en een langste route, waarvan ik wist dat die te ver zou zijn (maar je weet nooit), terug via de Elzas.

'De Bron' haalde ik niet, maar daar zat ik absoluut niet mee, ik had namelijk een prachtige route gereden.

Deze zomer zijn we naar Frankrijk op vakantie geweest en we rijden dan vaak met een stop. Petra suggereerde om Langres, niet ver van de bron, als tussenstop te nemen. Dit bood mij de mogelijkheid om de bron toch nog even te bezoeken. De mountainbike gaat namelijk mee en wordt gebruikt. Langres is een prachtige stad met ommuring en gezien de meertjes en fietsmogelijkheden in de omgeving een prima stop voor een paar dagen.

UItzicht vanaf de stadsmuur

Geboortestad van Diderot

Zo ben ik even heen en weer naar de bron gegaan op een prachtige dag. Het monument stelde natuurlijk niets voor. Het was een bosje in een verder open landschap. Er was wel net een ligfietser aangekomen op zijn M5.   

Afscheid van de zomer?

Met deze heerlijke nazomerdagen is het heerlijk 's avonds nog even in de fiets te klimmen. Er zal vast nog wel meer zomer komen, maar nu er nog maar even van genieten. Nauwelijks wind en zwoel. Gisteren ben ik vanuit werk via Zandvoort terug gereden. Even kijken naar de zee. Ongeveer 55 kilometer.

Vandaag heb ik thuis gewerkt, maar wilde ik er vanavond nog wel even op uit. Weer ongeveer 55 kilometer. Het werd een heerlijke tocht, zwieren over de dijken door de polders.

Hier reed ik iets te snel...

Bij Busch en Dam stond ineens zo maar een kapel. Die had ik zelfs op de heenweg nog niet gezien, een wonder. Het was een verwijzing naar vroeger, een erg leuk initiatief.

Even langs Dronten en ★★★★★★

Terug in Nederland heb ik altijd het gevoel dat mijn reis afgelopen is. Maar ik had toch nog even voor de boeg. Ik wist nog niet precies wat ik zou gaan doen, maar ik ging wel eerst de Maasroute volgen via de LF 3b. Ik kon hem voor de camping oppakken en moest de Maasbrug opnieuw over en Roermond opnieuw door. Terwijl ik foto's van de fiets op de Maasbrug stond te maken fietste een meneer hoofdschuddend voorbij. Ik heb hem verderop gevraagd waarom? Hij vond het gevaarlijk dat ik op de Maasbrug stilstond. Oordeel zelf op basis van de foto's.

Samenvloeiing Roer en Maas

Maasbrug

Kort na Roermond werd de route opnieuw onverhard. Nee niet weer, onverharde fietspaden, kennen we die in Nederland? Blijkbaar wel. Eindeloos liggend over verharde en onverharde  wegen in de zon zweefde ik langs de Maas.

Een kilometer of 10 boven Roermond kwam ik de meneer weer tegen die mij een dag eerder naar de Maasbrug had begeleid. In een plaatsje met bijzondere beelden.

Lijkt op Maureen naast De Bak

Halverwege Venlo moest ik voor de eerste keer de Maas over, leuk met een veer naar de overkant. Een kilometer of 10 mocht ik weer terug naar de oostelijke oever. Inmiddels reed ik over een mooi fietspad langs de boulevard van Venlo.

Met zevenmijlslaarzen langs Venlo

Iets verderop het rivierdal in. Het bleek lunchtijd. Hele horde mensen liepen hier, gezellig keuvelend, mij in de weg lopend. Het was een hele optocht. Ongelofelijk, het hier niet op. Iets verderop, in Velden, even wat gedronken op een terras. Dit was het einddoel Adrien, die ik onderweg was tegengekomen op weg naar Verdun. Na vertrek kreeg ik mijn GPS niet meer op gang. Hoe kan dit nou weer?  Dan maar gewoon de bordjes van de LF volgen. Dat ging binnen een kilometer mis. Dan maar fietsen op de zon. Ik kwam vrij snel op een doorgaande weg en besloot die te volgen. Dat schoot tenminste op en ik was zo in het mooie Arcen, waar ik de brouwerij van Hertog Jan zag liggen. Inmiddels had ik de GPS weer aan de praat. Iets verderop moest ik weer de Maas oversteken, nou ik geloofde het wel. Ik bleef aan de gang om deze pontjes in de vaart te houden. Bovendien zou ik vervolgens een kilometer of 4 verderop weer moeten oversteken, dacht het even niet. Kostte allemaal veel te veel tijd. Verder via de doorgaande weg langs de Maasduinen. Ook de volgende oversteek van de Maas liet ik aan mij voorbijgaan, ik had inmiddels ook een mooie route. Voordat ik het wist was ik ineens in de buurt van Gennep. Ik had nog wel even zin in wat heuveltjes, dus ik ging nog maar eens even omhoog het Rijk van Nijmegen op. Hoewel de klimmen kort zijn, zijn ze wel steil. Dat was nog even goed zweten.

Bij Nijmegen wilde ik het snelfietspad wel eens proberen. Wat een uitvinding, in no-time reed ik Arnhem binnen. De fietsroute wordt veel gebruikt, veel speed-pedelecs.

Bijzondere lantaarnpalen

Bij Arnhem moest ik een keuze maken. Ofwel naar Petra in Utrecht of verder langs de Veluwe. Ik besloot nog even een extra rivier mee te nemen en ging richting Velp. Een andere reden was om nog eens even bij velomobiel.nl langs te gaan om de artrose in de veerpoot te verhelpen.

De Bak op zijn kant

In Velp ging het mis. Voor de eerste keer in zijn bestaan besloot 'De Bak', zonder mijn toestemming op zijn kant te gaan liggen. Reed ik hard door de bocht, welnee. Ik reed tussen de 2 - 4 kilometer per uur. Maar het was de ondergrond die het begaf. Er waren werkzaamheden en ik moest over het voetpad. Voorzichtig rijdend over een smal pad. En ineens zakte het zand onder mijn linkervoorwiel weg en 'De Bak' kantelde. Ik kon geen kant heen. Gelukkig werd ik tegengehouden door dranghekken, die de mensen van de weg moesten houden, en 'De Bak', die kraakte, maar hield het. Gelukkig trokken enkele omstanders mij weer op het pad. Toen maar even uitgestapt. Gelukkig geen schade.

Daarna doorgereden richting Dieren, waar ik heb gekampeerd op camping Boszicht. Ik begreep wel waarom Paul en Anja er even niet wilden zijn. Er zijn grootschalige werkzaamheden aan de gang rond het station van Dieren. Ik heb dan ook even een paar rondjes door het dorp gereden alvorens ik de overgang vond.

Terug naar huis

Vanuit Dieren was ik de volgende ochtend vroeg op stap, de camping kon niet betaald worden, ik had me zelfs nog niet ingeschreven. Dat heb ik uiteindelijk van huis uit gedaan. Eerst naar Apeldoorn, daarna kwam ik op een geweldig kilometers doorlopend vrij fietspad terecht naar Epe. Blijkbaar staat dit op de nominatie om snelfietspad te worden, en natuurlijk is er weerstand.

Na Epe een stukje door het woud en uiteindelijk vanaf boven met een rotvaart naar beneden.

Richting Elburg. Het altijd weer mooie Elburg door en snel naar Dronten. Allert was aan de slag met een andere fiets, dus er moest even gewacht worden, maar hij constateerde dat de veerpoot inderdaad erg stroef liep. Na de lunch aan de slag. Uiteindelijk kwam Allert tot de ontdekking dat dit een veerpoot met een constructiefout was, waardoor het binnenwerk bleef hangen. Hij gaf aan dat er een serie uit die periode met een constructiefout geproduceerd was. Dit gaf soms problemen. De gaatjes in de buis waren verkeerd geboord. Door twee nieuwe gaatjes te boren werd het probleem verholpen. De schroefjes zitten na bijna 6 jaar eindelijk op de juiste wijze in de buis. De veerboot heeft niet meer gekraakt.

Inmiddels begon het weer om te slaan. De wind nam sterk toe, zeker een 6. Het werd kouder. Het werd tijd om naar huis te gaan. Heerlijk 13 dagen gefietst, totaal 1750 kilometer. En tussen Dronten en Zaandam haalde ik mijn 6e ster.