Vliegtuig

Regelmatig heb ik blogs gelezen waarin gemeld werd dat racefietsers werden afgetroefd, snorfietsers, scooters en zelfs brommers en auto's gepasseerd werden. Maar over het inhalen van een vliegtuig heb ik niemand nog gehoord. Vandaag was het zover: het eerste vliegtuig dat door een velomobiel is ingehaald is een feit. Vanmorgen, 8 uur vond het historische feit plaats. Een KLM Boeing 737 taxiede vanaf de polderbaan richting Schiphol Centrum. Ik kon het niet laten. Ik zette aan en haalde de Boeing via de evenwijdig gelegen Rijnlanderweg in. Het was wel even trappen, dik boven de 40 tegen een lichte zuidoosten wind in. Bewijs? Jullie zullen me moeten geloven.....

's Middags voor het eerst met een gemiddelde boven de 30 naar huis. Het lijkt misschien niet zoveel. Maar ik moet met een pont over. Die haalt ongeveer 1 kilometer van mijn gemiddelde af. Tel daarbij de 7 stoplichten en de 2 180 graden draaien bij op, en ik ben heel tevreden. Om dit te halen moet ik op de doorgaande stukken rond de 40 rijden.    

Minivizier

Hij zit erop, het van de week bestelde minivizier. Vanmorgen even gemonteerd, vanavond even een proef rondje. Hij klapperde een beetje op een klinkerweg, maar hij is vanuit de fiets te verstellen. Ik kan mijn muziek beter horen, maar moet wel wennen aan de streep in beeld. Het lijkt erop alsof de snelheid inderdaad wat omhoog gaat. Vergelijkbaar als met de schuimkap op. Maar eens even testen hoe het bevalt.

1000 kilometer

Na ruim drie weken zijn de eerste 1000 kilometer een feit. Gisteren een prachtige rit door Noord-Holland, 76 kilometer, bijna 29 km p/u. Kwam roeikennis Fons nog tegen bij Alkmaar. Hij had geroeid bij Ossa in Heerhugowaard. Een kwartiertje bijgekletst. Terug via de Beemster. Wat is de Beemster mooi (met mooi weer). Vandaag op en neer naar het werk en via Halfweg terug. Soms probeer je wat, het was geen succes voor woon-werk verkeer. Gelukkig nog net op tijd voor de pont.  

Regen

Wat een waterballet vanmorgen. En meteen weer wat geleerd. De eerste drie minuten reed ik droog, maar halverwege richting de pont gingen de hemel sluizen al open. Het begon te hozen. En meteen werd duidelijk  dat een velomobiel toch niet voor alle weersomstandigheden geschikt is. In ieder geval: nog niet. Het water spettert lekker op de kap zo mijn gezicht in. M'n contactlenzen  begonnen te schuiven en te irriteren, ik kon nauwelijks goed kijken en ik overwoog om te keren. Het zal wel een bui zijn en daarna wordt het wel weer droog. Nou niet dus. 25 kilometer in een hoosbui is geen pretje, ook niet in een velomobiel. Ik denk dat er in ieder geval twee maatregelen genomen moeten worden:

• windkap voorop.
• sportbril    

Terug prima weer, wind in de rug, een beetje vlagerig, maar prima te doen.