Autolampen en bril

Afgelopen week toch maar eens een sportbril gekocht. Niets nagekeken op internet, gewoon een zaak in die slechts enkele types heeft en er gewoon voor gaan. Tot nu toe reed ik met gratis brillen (een zonnebril van een Franse krant tijdens een vakantie) en een gewone tweepoot die ik ook een keer gratis ergens opgepikt had. Calvinisten zijn en blijven we. Maar ik kreeg toch wel erg last van rode ogen, niet door de drank, maar door de wind en soms de regen. Ook de wat lagere temperaturen helpen niet. Uiteindelijk een Agu dingetje gekocht met drie bijbehorende glazen. De oranje glazen heb ik er in gezet en ik moet zeggen, het bevalt uitstekend. De glazen willen wel eens wat beslaan als ik stil sta van al die warme lucht die opstijgt uit de krochten van de bulletbike.
Wat ik echter lastig vind is het tegenlicht van de auto's, maar ook van fietsen, brommers en andere vehikels. Zeker als het fietspad aan de linkerkant van de weg ligt kunnen de autolampen me ongeveer verblinden en vind ik het lastig om de weg te blijven zien. Snelheid omlaag, streepjes volgen en voorzichtig rijden helpen wel, maar het blijft lastig. Ik had gehoopt dat mijn nieuwe bril het zicht ook zou verbeteren.
Daarom doe ik een beroep op jullie, misschien hebben jullie een oplossing, of in ieder geval: stel ook je eigen lampen zo af dat ik er in ieder geval geen last meer van heb.

Klein onderhoud en lekke band

Na ruim 4000 kilometer werd het tijd om weer eens wat onderhoud te toen. De ketting smeren en de remmen bijstellen. Nog niet eerder gedaan, maar het bleek een klusje van niets. Overigens, een kleine bijstelling van de remmen na zo'n afstand, geweldig. Verder met klittenband een matje geplaatst over een groot deel van het voetgaten. Flintstonen is niet nodig op mijn woon-werk route, en misschien gaat het de komende weken wel wat kouder worden. Trouwens, het valt mij sowieso mee hoe vaak ik achteruit probeer te trappelen vanwege bijvoorbeeld een krappe bocht. Tenslotte de banden goed stevig opgepompt.
Vanmorgen goedgemutst op stap. Had zelfs een pont eerder dan nodig. Mijn nieuwe sportbril opgedaan, die beviel ook goed. Toen ik van de pont af ging had ik al wat moeite om de snelheid er in te houden. Ik hhad het idee dat ik zwaar moest trappen, en dan reed ik nog geen 30. Wat is er aan de hand? Had ik dan toch die rem te strak gesteld? Ik had gecheckt of de wielen los bleven lopen en dat was het geval. Was dat misschien anders omdat ik er nu in zat? Uiteindelijk was ik er klaar mee, en besloot onder een viaduct te stoppen en de remmen weer wat losser te draaien. Dat was dus duidelijk niet de oplossing. Weer een paar 100 meter verder uitstapt en ja hoor, een lekke band achter. Vreemd dat ik dat toch niet direct herken. Mijn eerdere lekke band ervaring verliep ook heel anders. Dat was een knal, en hij was leeg. Ik had nu wel al even eerder een bocht gemaakt, waarbij mijn achterwiel weg leek te schuiven, dat was nu meteen ook verklaard. Hoewel ik nog niet eerder een achterwiel band had verwisseld, bleek dat eigenlijk een fluitje van een cent. Het oppompen van de band met een mini-morph kost wel even tijd, maar werkt uiteindelijk wel.
Happy cycling!

Oktober

Net de 1000 kilometer niet gehaald. De teller stopte op 994 kilometer. Een korte vakantie en een zakenreis zorgde ervoor dat ik anderhalve week geen kilometer gereden heb. Die 6 missende kilometers waren best gelukt in deze dagen.
De 194 kilometer naar Dronten heen en weer telde natuurlijk hard aan. Maar ik ben vooral gewend aan het woon-werk verkeer en reis. De wekker gaat iets na 6 uur en om 10 over 7 zit ik op de pont over het Noordzee kanaal. Eerst een stuk over een fietspad met geleidelijke bochten richting Amsterdam-Sloterdijk. Via een weg, evenwijdig aan de nieuwe Westrandweg richting Amsterdam Nieuw-West. Een wat bochtig parcours. Daarna via de Lutkemeer polder, op de nominatie om bedrijvenpark te worden, richting Lijnden. Een paar 180 graden bochten en een helling en van daaraf rechtstreeks naar Hoofddorp. Ruin 26 kilometer enkele reis. Ik zou nog wel wat bochten willen missen, maar ben tevreden met de route.

55,5 kilometer per uur

Langzamerhand begin ik te verlangen naar airbags, driepuntsgordels en kreukelzones. Niet echt natuurlijk, maar vandaag mijn snelheidsrecord weer eens verbeterd. Niet vanaf een brug of helling, maar gewoon in het vlakke land, wel met wat wind in de rug. Op een lang recht stuk, met goed asfalt reed ik ineens bijna 50, even doortrappen en naar de 55,5. Heeft het te maken met de sporing van de wielen, de hogere druk in de banden? Waarschijnlijk allebei, en natuurlijk aan mijn verschrikkelijk goede conditie. Reed ik tot nu toe met 4,5 bar, vertelde Ymte mij dat 6 bar toch echt beter is. Van de snelheidsduivel moet je het horen. Ik was in ieder geval op tijd thuis.
Toch baart soms de veiligheid mij soms wel zorgen. Met deze snelheden zit een ongeluk in een klein hoekje. Ik toeter scholieren altijd de kant in, maar vanmorgen zag ik er één erg laat, omdat hij zonder licht reed. Bovendien zorgen iPods en de onderlinge gesprekken er ook voor dat je niet altijd gehoord wordt. Snorfietsers stuif je soms voorbij, ook die verwachten geen sigaar onderlangs. En hoe je toetert, lichten aan hebt, duidelijk positie op de weg inneemt en chauffeurs aankijkt, ze lijken je niet altijd te zien.