The Invisibles

Ze zijn er weer - The Invisibles - fietsers die massaal zonder licht rijden. Ze zwoegen door mist, duisternis en nevel. Als je mazzel hebt zie je de reflectoren op de pedalen, of soms achterop. En dan wordt er vaak gezegd dat velovaarders zo slecht zichtbaar zijn. Probeer mij maar eens niet te zien.....

Nieuw speeltje

Misschien een beetje een impulsaankoop, maar ik was al benieuwd: Vandaag een AirWheel aangeschaft, in de aanbieding bij de 'Ik ben toch niet gek' Markt.

Volgens de site:

De AirWheel werkt volgens de aerospace controle theorie, hij maakt gebruik van een fuzzy software algoritme en een gyroscoop systeem. Dit zorgt ervoor dat het evenwicht behouden wordt. Je bedient de AirWheel volledig door het verplaatsen van je lichaamsgewicht. Je evenwicht wordt automatisch gebalanceerd door het gyroscoop systeem.

Kortom, een heleboel blabla. Het apparaat lijkt op een Segway, maar bestaat alleen maar uit een wiel. Hij hangt nu aan de lader, als ik hem getest heb laat ik het jullie weten.

Update: ik heb hem uitgepakt, het eens even geprobeerd, hem weer ingepakt en teruggebracht. De opmerking van Adri speelde hierbij wel een rol: waar ga je hem voor gebruiken?

Mooiste dag

Op deze mooiste dag van de maand november ooit was iedereen in een goede moed, behalve de meneer die mij uitmaakte voor 'achterlijke idioot' omdat ik op een volgens hem te smal fietspad reed. Dat het fietspad te smal was ik volledig met hem eens, maar wist ik veel van tevoren. De mevrouw voor hem passeerde mij met een glimlach.
Verder zwaaiden mensen en was men vriendelijk. Duimen gingen omhoog op deze prachtige dag, mensen lachten me toe.
In Bilthoven raakte ik volledig de weg kwijt vanwege allerlei opbrekingen. Ik werd door een jongeman die het woord 'velomobiel' kende de weg gewezen. Maar een kilometer verder reed ik in tegengestelde richting de route die ik eerder reed en kwam ik de jongeman weer tegen, die een heel andere route had genomen. Uiteindelijk kwam ik weer op de juiste weg, nadat een vriendelijke mevrouw mij de route zeer uitgebreid beschreven had.
Op IJburg werd ik op de foto gezet met een hele groep knappe jonge dames om me heen in feestelijke kledij. Ik voelde me helemaal het heertje en baal dat ik de foto niet heb. Ik hoop dat zij mijn stinkende fietsshirt niet roken.
Het zal ook aan mijn eigen stemming gelegen hebben, maar de wereld zag er vandaag wat vrolijker uit.
Bij mijn broer en zijn vrouw nog even een biertje gehaald.

Naarden vesting

Nabij Muiden met Muiderslot

Sloeproeiwedstrijden Muiden - Pampus

10.000

Vandaag ben ik de 10.000 kilometer gepasseerd, voor 2014. Dat betekent dat ik dit jaar ruim boven vorig jaar ga eindigen, ondanks dat ik een week of 6 nauwelijks gereden heb in het voorjaar.

Ben ik nou inmiddels eens een ervaren velonaut? Volgens de verschillende blogs mag je je pas ervaren noemen na 50.000 kilometer.

Tot 10.000 ben je een nieuweling.
10.000 - 50.000 een licht gevorderde.
Vanaf 50.000 mag je je blijkbaar echt ervaren noemen en kom je bij een select groepje.

Ik zit op bijna 26.000 en heb dus nog even te gaan, nog ruim 2 jaar te gaan in mijn huidige tempo. En dan ontvang ik eindelijk mijn velomobiel diploma.

Dat riep toch de vraag bij mij op hoeveel ervaren Stradanauten, Stradavaarders of Stradamobilisten er momenteel bij velomobiel.nl, geregisteerd zijn. Dat zijn er maar liefst 6!
Het kan natuurlijk dat er meer zijn, omdat men meerdere fietsen gehad heeft.

Van deze 6 komen er maar 3 uit Nederland. Ze zijn dus zeldzaam. Wat opvalt zijn de hoge maandgemiddelden. Daar kom ik niet aan.
Deze 6 mensen hebben zeker een oorkonde verdiend!

Als we wat breder kijken naar de velonauten, dan staan er op velomobiel.nl 86 geregistreerd die meer dan 50.000 achter hun naam hebben staan.

En nog even terugkomend op een eerder blogbericht over kantelende Strada's. Er is er maar één die zich heeft gemeld. Verder heb ik alleen maar berichten binnen gekregen van kantelende Questen, en buitelende Alleweders etc. Een Strada..... die gaat niet snel om ......