Tropische vakantie met Petra -1

Inmiddels zijn we een week onderweg. We genieten heerlijk in het huisje van Rob nabij Buurse, aan de rand van het Witte Veen. Dit is zo'n mooi plekje. Rob is een jeugdvriend van mij en is op dit moment met zijn vrouw in Polen. We mochten het huisje wel gebruiken.

Dag 1

Al vorig jaar hadden we bedacht om dit jaar met de fiets op vakantie te gaan. En ik mocht de route maken. Ik had eerst bedacht misschien België of Duitsland in te rijden, maar ivm Covid zijn we voornamelijk in Nederland gebleven. Vrijdagmiddag, 31 juli, reden we weg, op de eerste tropische dag van het jaar. We hadden aan het begin van de middag willen vertrekken, maar Petra had een tekenbeet opgelopen en wilde dat laten controleren bij de huisarts. Ze heeft een kuurtje gekregen en we reden pas rond een uur of 4 weg. Ach, we zouden toch maar een kilometer of 50 rijden naar Zeewolde. Maar naar een paar kilometer moest er al gestopt worden. Petra ontplofte ongeveer van de hitte, haar hoofd zag er uit als een tomaat, bovendien liep de fiets aan met alle spullen erin en dat moest ook opgelost worden. Gelukkig hadden we een route over de Utrechtse heuvelrug met weinig klimwerk. 

Nabij Soesterberg

Petra stijgt langzaam op

Er was maar één korte klim, en die bleek nog korter dan de GPS aangaf. Snel weer naar beneden. Petra reed wat verder achter mij aan en toen zij de weg overstak hoorde ik een gedempt 'Help'. Haar ketting bleek er aan de voorkant afgelopen. De boel aan de zijkant, fiets op de kant en de ketting er weer op. Gelukkig had Petra handschoentjes bij zich, zodat ik niet al te vies werd. In de tussentijd gebeurde er van alles op straat. Er reed een ambulance voorbij, politie zette de weg af. Maar wij mochten gewoon verder. Ver kwamen we echter niet. Even verderop was de spoorweg overgang afgesloten. Er was net iemand verongelukt voor de trein. Gelukkig konden we eenvoudig omrijden. Wel frequent gestopt vanwege de hitte. 

Net langs Amersfoort gereden, en toen de polder in, een prachtige weg richting de brug naar Flevoland. Ik moest mijn batterijen van mijn GPS vervangen en probeerde deze aan te zetten. Het lukte niet, nee toch, hij zou toch niet kapot zijn. De Garmin Oregon heeft een knop waar rubber overheen loopt om de GPS waterdicht te houden. Dat rubber bleek na jaren te zijn verdwenen. Met een stekker kreeg ik de GPS weer aan, mogelijk voor het laatst. Gelukkig had Petra de route ook op haar GPS staan. Om half 8 waren we op de prachtige natuurcamping 'De Dasselaar' bij Zeewolde. 

Dag 2

Zeewolde - Uffelte, ongeveer 100 kilometer. Het was gelukkig een stuk koeler geworden na een beetje onweer 's nachts. Petra moest nu navigeren, en dat is niet haar hobby, maar de eerste 40 kilometer zouden we de dijk van Flevoland volgen, dus veel te navigeren was er niet. We konden prima doorrijden. Nog even een korte pauze na ongeveer 25 kilometer, de fietsen zoemden heerlijk over het asfalt. Voordat we het wisten waren we in Kampen, waar we even op het terras gingen zitten. Verder, via een kleine omweg naar Genemuiden. 

Zicht op Hasselt

Zicht op Petra

Tijdens een korte stop meldde Petra dat haar stoel ineens ingezakt was. Daar kan je natuurlijk niet mee verder rijden, hoewel zij dat rustig zou hebben gedaan, maar dan zou de stoel compleet naar zijn grootje zijn gegaan. De schroeven aan de linkerkant bleken te ontbreken. Nu had ik al wat horen vallen de dag ervoor toen ik de ketting er weer oplegde, maar ik had niets gevonden. Gelukkig had ik nog twee bouten, moeren en een paar ringetjes bij mij, en kon alles weer vastgezet worden. Verder maar weer. Een kilometer verder: We wachten even op een passeerplaats om een auto te laten passeren, vliegt mijn ketting er achter af. Grumpfff!!! Fiets weer op zijn kant, kapje eraf. De ketting zat tussen het grote tandwiel en de spaken. Wat een geëmmer, met een steeksleutel kon ik de ketting er weer overheen duwen, nadat ik de achterdemper losgehaald had en de fiets in een zwaardere versnelling gezet had om meer ruime voor de ketting te creëren. Bij Genemuiden over de pont, ik moest terugdenken aan de OBT van 2012, toen we daar met 150 velomobielen de pont overgingen. 

Veer bij Genemuiden 2020

Tijdens OBT 2012, was toen ook goed weer

                                       

Verder richting de Wieden en naar Giethoorn, even kijken in Hollands Venetië. Eerst even kijken vanaf een bruggetje, er was een fietspad, maar dat leek ons niet zo'n goed idee. Erg smal met allemaal bruggetjes en toeristen. Verder met de route en die ging dus verderop Giethoorn weer in. En daar stonden wij, tussen de toeristen, langs het grachtje. Onze fietsen moesten we de bruggetjes op duwen  Daar reden we ongeveer 2 kilometer per uur, een ervaring om nooit te vergeten. 

Giethoorn

Van daaraf was het nog een kilometer of 20 naar de camping in Uffelte. Gelukkig konden we eten en bier drinken op de camping, want 5 kilometer naar de super markt had ik niet zoveel zin meer in.

Dag 3

Na de 102 kilometer van gisteren constateerde Petra dat ze toch iets te optimistisch was geweest. Toen ik de route bedacht had ik het over 'ongeveer 80 kilometer per dag'. Dat leidde tot groot ongenoegen, ze zou best 100 kilometer kunnen rijden. Toch bleek na een dag 100 kilometer dat ze zich toch wat overschat had. Dus vandaag een route van ongeveer 85 kilometer. De wind woei stevig, er viel een enkele bui, maar de tocht over het Dwingelderveld is altijd weer mooi. 

Dwingelderveld

Daarna langs de onvolprezen Drentse Hoofdvaart, gewoon lekker rechtdoor karren in de juiste richting. In trance raak je langs dit kanaal, wat van Meppel naar Assen loopt. Vlak voor Assen sloegen wij af naar Norg. Petra haar bel functioneerde niet meer, zij reed voorop en zwaaide steeds met haar handen om aan te geven dat ik moest bellen/toeteren. In Norg even op een terras gezeten en verder richting Winsum. Door die prachtige buitenwijken van de stad Groningen richting Winsum. Het was niet de mooiste route, maar gelukkig was er een wegopbreking, waardoor ook Petra van de hoofdweg moest. 

               

               

Winsum is een prachtig plaatsje, vandaag uitgeroepen tot het mooiste dorp van Nederland. Prima gegeten op een terrasje in het stadje.      

De fietsen gezellig samen onder zeil

NVHPV lanceert nieuwe app

De NVHPV heeft een nieuwe gratis app gelanceerd voor ligfietsers en velonauten. De app is gratis te downloaden op www.ligfiets.net. Doel van deze app is om ligfietsers en velonauten (nu verder liggers genoemd) te waarschuwen als een andere ligger in de buurt is. De app werkt met locatie gegevens van de mobiele telefoon, zodat mede liggers goed te volgen zijn, ook op iets grotere afstand van elkaar. Liggers ontvangen een SMS indien een mede ligger binnen een bepaalde straal (kan je zelf instellen) van jou is. Je kan zien wie het is, ontvangt contact gegevens van de ligger en je kan direct via de app een route naar deze ligger maken. De NVHPV verzamelt en verkoopt de data, zodat verder onderzoek gedaan kan worden naar het bewegingsgedrag van liggers. De data worden op individueel niveau gedeeld met de overheid, zodat deze goede voorzieningen kan laten aanleggen voor de lokale ligger en hun veiligheid verbeteren. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan lagere heggen langs de fietspaden, zodat de ligger beter gezien wordt. Commerciële partijen kunnen de data aankopen, voor de NVHPV een mooie manier om extra inkomsten genereren. Zo kan de vereniging geheel zelfstandig blijven draaien.

De app kan hier gedownload worden.

Ligger Roef is positief, ik rij zoveel kilometers per jaar, dat ik dan een nog mooier overzicht krijg van mijn prestaties. Bovendien ontmoet ik graag mede liggers en dat wordt dan nog gemakkelijker.
Ook Adriaan Manhave in Noorwegen ziet de voordelen, mocht ik weer eens met pech onderweg staan in het Noorse land, en ik kan het zelf niet oplossen, dan kan ik snel een mede ligger contacteren.
Wilco, van 'De Bak' ziet de voordelen ook en hoopt dat iedereen zo veel mogelijk gegevens gaat delen, zodat de app nog beter gaat werken. 'Ligfietsen is een beetje als een virus, het verspreidt zich beter als je regelmatig anderen ontmoet'

De app is extra aantrekkelijk gemaakt door ook een dating functie toe te voegen. Via deze functie kan je aangeven of je misschien op zoek bent naar een date in de liggers wereld. In het eigen profiel dat je aanmaakt zijn veel mogelijkheden. Zo is er bijvoorbeeld de mogelijkheid om aan te geven dat je alleen met velonauten een date zoekt, of alleen met mensen met een bepaald type velomobiel. Zo kan je bijvoorbeeld aangeven dat je alleen met mensen met een DF XL in aanraking wilt komen. Dan geef je dus aan dat je alleen langere mensen wilt leren kennen.

On the road again

Inmiddels begin ik goed te herstellen van mijn ongeval op paaszondag. Na ongeveer 5,5 week inmiddels weer enkele keren met de fiets op stap geweest. Gisteren kwam Fred langs en hebben we samen een tochtje van ongeveer 50 kilometer gefietst. Niet op het hoogste tempo, maar toch. Toen ik mijn zwager vertelde deze afstand gefietst te hebben, hoorde ik hem denken ... 'Zo'n afstand heb ik in geen 50 jaar gefietst op een dag.'

Vooral de eerste week heel veel hoofdpijn gehad, maar het lijkt er nu op dat ik volledig zal herstellen. De kraag is af en ik voel mij goed.

Deuk

Nee, geen deuk in de fiets, maar in mijn zelfvertrouwen.

Het voorjaar is voor mij de tijd met de meeste kilometers. Vaak ga ik dan een week of twee op pad naar één van de buurlanden. Het is ook altijd de periode van het jaar dat ik wat afval, en dat is goed voor deze iets te zware man van middelbare leeftijd. Ook de afgelopen weken begon ik weer goed kilometers te maken. Ik hoefde sinds half maart niet meer op reis voor de baas en reed dus nu weer naar kantoor. Een 75 kilometer per dag. Hier en daar een extra lange rit en ik merkte dat de conditie weer begon te verbeteren. Volgens Petra was ik alweer wat slanker geworden. Met Pasen ben ik overgestapt op het crash dieet. Ongeveer niets meer eten dus. De aanleiding was echter minder prozaïsch, een crash van het dak. Bij mijn moeder had ik het schuurdak schoongeveegd en wilde met de ladder af gaan. Toen gebeurde wat iedereen een keer overkomt. De ladder schoof onderuit en ik donderde naar beneden. Ik heb dus niet alleen een deuk in mijn zelfvertrouwen opgelopen, maar ook in mijn achterhoofd. Ik loop de komende 4 weken met nekbrace om. De eerste dagen voelde ik me slecht, maar ik begin gelukkig wat te herstellen. Als het goed is geen blijvende schade.