Van Amrum naar Amrum -2

Na vertrek uit Muenster ging ik verder in oostelijke richting Het doel was de Weser. Prachtig weer, niet te heet. Omdat de track weer langs drukke wegen liep besloot ik weer te gaan zwerven. Gewoon plaatsnamen bordjes voor fietsers volgen.

Een verschil met andere jaren vind ik dat ik veel minder mensen tegenkom, er zijn minder verhalen. Het is mooi, maar niet bijzonder.

Vaak stond er daarnaast op splitsingen ook nog een richting aangeven voor doorgaande fietsroute. Werkte heel goed. Ik kwam in een mooi bos, deels over onverharde paden, langs een mooie watermolen in, wat later De Eems bleek te zijn. Een beek van niets.

Het landschap begon te veranderen, veel groen. Uiteindelijk zag ik in de verte de eerste heuvels liggen van het Teutenburger Wald. Dat zouden mijn hoogste heuvels worden. Na een stop bij de bakkerij van het mooie Lienen ging het een paar kilometer verder rap omhoog naar ongeveer 200 meter.

zicht op Teutenburgerwald

Lienen

Het was even zweten op het mooie fietspad door het bos, maar het was eigenlijk ook zo gebeurd. Een snelle afdaling en dat was het. Het glooide nog een beetje na, mooie landschappen.

En verder gebeurde er eigenlijk weinig. Ik pakte de Else, een zijrivier van de Weser, op. En via een aardig fietspad kwam ik aan in Bad Oeynhausen aan de Weser. Een kilometer of 8 stroomopwaarts gereden om een camping te vinden aan het water. Het bleek gerund te worden door een stel Amsterdammers, die hier al een jaar of 15 in de zomer zaten. 's Nachts opnieuw onweer, maar het viel mee.

De Bak aan de Weser

Van Amrum naar Amrum

Door alle gebeurtenissen ben ik niet meer aan blog berichten toegekomen. Nu toch nog wat foto's en korte verhalen van afgelopen zomer.

Na het Grenslandtreffen wilde ik op de fiets richting Noord-Duitsland. Zoals jullie misschien nog weten ben ik nooit verder gekomen dan Venlo. Daar gaf de fiets de geest en liet Fietsned mij in de steek.

Mijn doel, mijn idee was om te fietsen van Amrum naar Amrum. Maar ik had ook al aangegeven, dat het me eigenlijk niet uit zou maken, als ik maar genoot van het op pad zijn. Het gaat mij er niet om om plaatsen te bezoeken, musea te zien etc. Het gaat mij om het fietsen, het hoofd leeg, het lijf gevuld met energie. En misschien zo nu en dan verwonderd worden. Het Duitse eiland Amrum heb ik nooit bereikt, maar ik ben wel thuisgekomen en ben dus toch van Amrum naar Amrum gereisd. Missie volbracht.

De dag erop heb ik met een aanhanger de fiets opgehaald uit Venlo en ik heb mijn tent opgezet in Dronten. De volgende ochtend had Velomobiel.nl het euvel snel gefikst en kon ik op pad. Via Elburg, Epe, Deventer (heerlijk terrasje), Zutphen richting Doetinchem. Op de grens met Duitsland, in Megchelen, zocht ik een camping uit, eten deed ik in Anholt net over de grens. Een stadje met een mooi waterfort Een mooie dag die, zoals voorspeld, zou eindigen in onweer. De kwam op de camping pas rond middernacht. Ik had allerlei verhalen al gehoord over de zwaarte van het weer en ik besloot het binnen maar even af te wachten. Wat ging het tekeer. De bomen vouwden zich bijna dubbel. Maar het duurde maar kort en gelukkig had ik geen schade. Daarna naar bed.

Uitzicht op, volgens sommigen, de mooiste rivier van Nederland

Montferland

Op de camping

Chateau Meiland Anholt

Rond een uur of 4 werd ik wakker. Ik keek en de hele tent draaide om mij heen. Wat is dit. Ik deed mijn ogen weer dicht, en langzamerhand ging dit gevoel weg. Het deed mij denken aan zo'n foto van de sterrenhemel waarbij de sterren lijken rond te draaien. Maar dan in een paar seconden. Het was angstig als je dan zo in je tentje ligt. Het duizelige gevoel trok langzamerhand weg. De volgende ochtend op internet opgezocht dat dit waarschijnlijk een aanval van draaiduizeligheid is geweest. Mogelijk een even verschoven evenwicht botje. De dagen erna trok het weg, het botje viel weer op zijn plaats. Kwam het door het bier van de avond ervoor? Dat had namelijk ook al geen goede uitwerking op mijn evenwicht. Misschien kan Dokter Jopen alles verklaren en mij vloeistoftherapie voorschrijven.

De volgende ochtend was het wat minder warm, en ik ging al snel op weg naar de Rijn om die over te steken met het pontje bij Rees. Verder langs de oevers richting Xanten en door naar Wesel. Dit was voor mij een bekende route. Bij Wesel stak ik de Rijn weer over en wilde in oostelijke richting de Lippe gaan volgen. Ik had een Lange Afstands Fietsroute in mijn Garmin, maar helaas ging die veel langs doorgaande wegen. Verderop ging ik maar weer zelf toeren, globaal de route volgend. Diverse wegafsluitingen tegengekomen zonder een aanduiding voor de fietser, een keer aangesproken door een kraanmachinist, die boos op mij was omdat ik een afsluiting, waarbij het hek openstond negeerde. Ik eindigde op een camping in Datteln, niet ver van het beroemde 'Olfen'.  Super de luxe en veel te duur. Maar ik was moe en had geen verdere keus. Het was een zware dag geweest.

Schade van de avond ervoor

Grens

Zicht op Rees

Veer bij Rees

Xanten

Langs de Rijn

De brug bij Wesel

Hier ontdekte ik Maisel's Weisse, heerlijk alcoholvrij witbier 

Verder richting Muenster. 'Goh wat is de Achterhoek groot' heb ik die dag regelmatig gedacht. Een beetje saai landschap, dat nauwelijks verandert. Hoogtepunt van de dag was natuurlijk Muenster. Het was maar net 90 kilometer die dag, maar het was leuk om de stad te bekijken.  Maar overdag, er gebeurde weinig.

Weer een afsluiting

Oude Lullen Fietsen

Voor mij net de Achterhoek, alleen dan die electriciteitspalen

Soms halfverhard

Muenster, beroemde gotische huizen

 

Dom van Muenster

Ik eindigde op een heel fijne camping, een paar kilometer buiten de stad.

Ik was niet de enige fietser, maar wel de enige met velomobiel

Vakkenvullen

Nee, geen nieuwe baan...

De afgelopen tijd heb ik niet gepost. En aantal redenen, maar eigenlijk is alles gerelateerd aan overbelastingsverschijnselen na een hectisch eerste halfjaar. Het overlijden van Erwin en het overlijden van mijn vader een paar weken later lieten hun sporen na waarna ik een hele drukke periode op werk heb gehad. Collega's vonden dat ik mij er goed doorheen sloeg, maar uiteindelijk werd het toch allemaal wat teveel.

Vermoeid en inspiratieloos kon ik niet echt meer schrijven.

Nu had ik begin juni wel twee weken vrij en ik ben toen met 'De Bak' na het Grenslandtreffen een dikke week op pad geweest in Duitsland. Een mooie tocht gehad, globaal vanuit Dronten richting de Rijn bij Emmerich, daarna de rivier gevolgd tot Wesel en van daaraf de Lippe in oostelijke richting gevolgd. Via Muenster naar de Weser, deze een stuk gevolgd en vervolgens richting de Elbemonding vlakbij Hamburg. het Waddeneiland Amrum, mijn doel, was niet haalbaar meer in verband met de eerdere pech. Geen probleem, misschien volgende zomer met Petra. Van daaraf weer terug via Oldenburg en Coevorden. Verrassingen waren er ook op deze reis. Vooral de 'zweefpont' van Osten vond ik bijzonder. Er schijnen er maar 8 in de wereld te zijn. Of de zweefpontbaas 'schipper' is weet ik niet. Vanwege ijs in de winter, getijdenverschil en zeilboten die vroeger over deze route moesten was een gewone pont niet geschikt. Vroeger heeft er blijkbaar ook een zweefpont gehangen onder de brug bij Maarssen over het Amsterdam-Rijnkanaal voor traag landbouwverkeer. Maar hersteld was ik daarna niet.

Verder ben ik in juli ook nog een paar dagen op stap geweest, en een keer met LOL meegefietst. En verder peddel ik door.

Het gaat momenteel wel weer een stuk beter. Ik voel me grotendeels hersteld en ben weer volop aan het werk. Veel op reis, helaas niet met 'De Bak'. Wel ben ik begonnen met het verzamelen van de hokjes via Strava. Roef heeft dit volgens mij een beetje in gang gezet. Leuk om te doen en je komt nog eens ergens. Alhoewel, als je er 1 keer geweest bent, hoef je er niet meer heen.

Cluster op 4 september, dag van aanmelding

Cluster 23 september

Cluster 26 september

FietsNed = Fiets Niet

Na het Grensland treffen had ik zelf ruim de tijd om op stap te gaan. Ik had bedacht naar Amrum, een Duits Waddeneiland te gaan fietsen. Vanuit Roermond een route gemaakt richting Venlo en daar de grens over Duitsland in en dan langs de noordkant van het Roergebied, via Munster, langs de Weser richting de Elbe en richting Amrum. De ochtend na het Grensrijders treffen vertrok ik als een van de laatsten. Heerlijk weer, lekker op pad, waarheen ik wilde. Ik zoefde langs de Maas en reed al snel Venlo binnen. Nog even en ik zou de grens over zijn. Ik dacht al even in Duitsland te zijn toen ik een heuvel op moest. Ik schakelde terug naar mijn kleinste voorblad en hoorde een angstwekkend gekraak. Wat is er aan de hand? Op het middenblad naar boven gereden en verderop de fiets op de kant. De hele voorderailleur hing op half 7. Wat te doen. Een beetje kijken is het bij mij ongeveer wel. Ik dacht even dat de kabel gebroken was, maar zowel Bastiaan als George zeiden dat dat onwaarschijnlijk was. Waarschijnlijk was de voorderailleur los. Vastzetten was het devies en verderop na laten kijken. De diagnose klopte. Na een halfslachtige poging van mij om deze weer goed te zetten zakte de boel verder naar beneden, weet ik veel.
Nu ben ik al jaren lid van FietsNed, de hulpdienst die 24/7 bereikbaar is voor hulp. Nog nooit gebeld, maar nu moesten ze maar eens laten zien wat ze waard zijn. Dus FietsNed gebeld. Een onzekere meneer nam op en legde meteen weer in de wacht want hij had een noodoproep. Ik hoorde hem nog zeggen dat hij het echt niet aankon. Nadat hij weer terug aan de lijn kwam vroeg hij wat gegevens, maar hij had opnieuw een noodgeval en legde mij weer neer. Uiteindelijk lukte het om alle info te geven en meneer gaf aan voor mij te gaan zoeken voor hulp, maar ik moest wel weten dat het zondag was en dat alle fietsenmakers dicht waren. Ja, dat wist ik ook wel, daarom ben ik juist lid van ze. En er waren maar weinig mobiele fietsenmakers. Maar anders zouden ze voor een andere passende oplossing zorgen. Hij zou terugbellen. Na nog weer een half uurtje in het gras gelegen te hebben zonder te zijn teruggebeld, maar weer eens even contact opgenomen. Na allerlei excuses was het duidelijk dat ze inderdaad nog niet hadden teruggebeld, maar er was ook geen zicht op een oplossing. Hij stelde voor om mij eventueel naar huis te kunnen brengen, toen ik hem vertelde dat dat in Zaandam is, gaf hij aan dat dat geen oplossing was. Bovendien wilde ik niet naar huis. Na nog een keer bellen bleek gewoon dat ze me niet konden helpen, eigenlijk, ze laten je barsten. Ze zijn ongetwijfeld goedwillend, maar dan wel goedwillende amateurs.

Wat te doen? Uiteindelijk de ANWB gebeld, die hebben ook een fietsservice, waar ik al eens lid van wilde worden. Hier merk je meteen verschil. Professioneel bedrijf, je wordt goed te woord gestaan en men vraagt relevante informatie. Binnen het uur stond er een ANWB bus naast mijn fiets, tussendoor updates per SMS hoe lang het nog zou duren. De man van de ANWB was zeer behulpzaam, maar kreunde en steunde wel dat dit erg afwijkend was en dat hij zijn fietscursus nog niet gehad had. Theo van Andel heeft hem zelfs via de telefoon nog proberen te ondersteunen. Hij is misschien wel bijna 2 uur bezig geweest voordat hij het opgaf. Theo gaf later aan dat hij er bijna was, maar uiteindelijk is mijn fiets beland in een ANWB container, waar ik hem een dag later heb opgehaald.

Tijdens de werkzaamheden van de meneer van de ANWB belde FietsNed nog dat ze misschien over een paar uur nog iemand vrij hadden. Ik had er mijn bekomst van en heb mijn lidmaatschap per direct opgezegd. Bovendien ga ik de kosten van het laatste jaar terugvragen.